Očuvanje biodiverziteta može da sačuva živote ljudi, navodi se u novom izvještaju međunarodne grupe naučnika, u kojem je izvršen pregled rezultata najnovijih istraživanja o tome kako uništavanje prirodnih staništa životinja ljude izlaže novim bolestima, piše Nacionalna geografija, prenosi Tanjug.

“Naučnici se uopšte ne spore oko toga. Krčenje šuma je primarni pokretač pandemija”, tvrdi Li Hana, klimatolog organizacije Conservation International i specijalista za proučavanje efekata krčenja šuma. Hana je bio jedan od recenzenata izvještaja koji je sastavljen krajem jula na virtuelnoj radionici Međuvladine platforme za nauku i javne politike o biodiverzitetu i ekosistemskim servisima (IPBES), koja okuplja naučnike iz akademske zajednice, vlada i neprofitnih organizacija.

Bez preventivnih strategija, pandemije će se pojavljivati mnogo češće, širiće se brže i ubijaće mnogo veći broj ljudi, a uticaj na globalnu ekonomiju biće teži nego ikada ranije, navodi se u izvještaju.

Te preventivne strategije treba da budu usmjerene na sprečavanje širenja bolesti koje obično potiču od životinja, odnosno zoonoze, kako se navodi u izvještaju.

Zoonoze, u koje, na primjer, spadaju Kovid-19, HIV, grip, virusi ebola i zika, potiču od mikroba koji žive među životinjskim svijetom i koji mogu da zaraze i ljude. Njihovi najčešći prenosioci su slijepi miševi, ptice, primati i glodari.

Naučnici procjenjuju da postoji oko 1,7 miliona virusa među sisarima i pticama koji još uvijek nisu otkriveni, od kojih polovina može da zarazi ljude.

Nije slučajnost to što pandemije postaju sve češće, s obzirom na činjenicu da ljudske aktivnosti vrše sve veći pritisak na životnu sredinu i dovode ljudi u sve bliži kontakt sa divljim životinjama, navodi se u izvještaju.

Još u novembru prošle godine naučnici su upozorili da povećano krčenje šuma stvara povoljnije uslove za pojavu epidemija. Hana kao primjer za to navodi krčenje šuma u Amazoniji koje se obično dešava kako bi se napravila ispaša za stoku.

Stoka tako može da djeluje kao posrednik između zaraženih divljih životinja i ljudi koji sa njom rade, ističe on.

Osim toga, uništavanje prirodnih staništa divljih životinja može da dovede do njihovog premještanja na nove teritorije, primoravajući ih da u većem broju domove potraže u urbanim sredinama, navodi se u izvještaju.

Hana ističe da je veoma važno shvatiti razmjere u kojima treba djelovati, a koji dostiže nivo kakav nikada do sada nije viđen.

Hana se nada da bi novi izvještaj naučnika mogao da postakne promjene, ako ne zbog zaštite prirode i ugroženih divljih životinjskih vrsta, onda zbog zaštite ljudskog zdravlja.

“Postoji sebičan razlog da to uradimo, a to je zaštita nas samih“, ističe Hana.