Kosovo i bombardovanje Jugoslavije bili su prekretnica za NATO – od tada se zapadne vojne intervencije širom svijeta više i ne propituju, smatra istoričar Kurt Grič.

“Činjenice govore da je rat za Kosovo bio početak, ako hoćete, novog svjetskog poretka. Kosovo je bilo na početku kao rat u kojem je NATO sebe ovlastio da djeluje van granica članica Alijanse. Kosovo je na početku novih ratova, slijede druge intervencije u inostranstvu, Makedonija, rat u Avganistanu, Irak – gdje nijesu učestvovale sve članice NATO, onda 2011. Libija i u međuvremenu i istočno proširenje NATO koje se razvija od devedesetih do danas i vodi do rivalskog odnosa sa Rusijom. Neki kažu da je to ponovo oživhelo Hladni rat. Ali na početku svega je Kosovski rat”, kaže Grič u intervjuu za DW povodom njegove knjige “Rat za Kosovo“.

On podsjeća na to da je napad na Jugoslaviju počeo bez rezolucije Savjeta bezbjednosti i tako, de jure, bio napadački rat zabranjen međunarodnim pravom.

Na pitanje, da li je NATO želio da bombardovanjem Jugoslavije stvori takav presedan ili je to bio “zgoditak“ za NATO, Grič odgovara da “ima ponešto od obje stvari”. “S jedne strane u SAD – vojno, politički i ekonomski najjačoj članici NATO – od ranih devedesetih godina postoji držanje u stilu: sa UN kad god je moguće, bez UN kad je neophodno. To je programski zacrtano već u ranoj fazi Klintonove administracije. Već početkom devedesetih se vide pokušaji da se umiješa u ratove tokom raspada Jugoslavije. Tu se vidi da je NATO poslije kraja Hladnog rata odlučio da preuzme i druge zadatke osim ‘samo’ bezbjednosti zemalja Alijanse. Istovremeno je tematika Kosova na neki način išla naruku NATO. Tu je prepoznat konflikt za koji se moglo pretpostaviti da će eskalirati ukoliko jedna strana bude vojno podržana. I to da će eskalirati tako da se može dobiti izgovor za vojnu intervenciju – tako je i bilo”.