Rizik od nuklearne katastrofe je veći nego što je bio tokom Hladnog rata i povećava se, kaže bivši američki sekretar za odbranu Vilijam Peri.

Vilijam Peri, koji je bio na čelu Pentagona od 1994. do 1997, komentarisao je to što je Sjeverna Koreja objavila da je testirala hidrogensku bombu. Tom prilikom, naveo je da je nuklearni program Pjongjanga jedan od globalnih faktora rizika, piše RTS.

Kao opasnosti je naveo mogućnost “nuklearne razmjene” između SAD i Rusije, izazvane pogrešnim proračunima i lažnim uzbunama. Istakao je i mogućnosti sajber-napada, nuklearni program Sjeverne Koreje, kao i tenzije između Indije i Pakistana.

Peri navodi da su intervencije u Siriji i Ukrajini dovele ruske snage blizu njihovih zapadnih oponenata.

U novoj studiji, grupa za kontrolu oružja Global Zero analizirala je 146 incidenata u poslednjih 21 mjesec. Dva incidenta između Rusije i zapadnih zemalja navela je kao događaje velikog rizika.

U istom periodu, zabilježeno je 29 incidenata između Sjeverne i Južne Koreje, od kojih su tri ocijenjena kao visokorizični. Trideset i tri incidenta ocijenjena su kao “provokativna”.

Zbog najnovijeg testa hidrogenske bombe koji je izvela Sjeverna Koreja, Vašington i Seul pregovaraju o mogućoj preraspodjeli strateškog nuklearnog arsenala i protivraketnih sistema na Korejskom poluostrvu.

Navodi se da je moguće raspoređivanje strateškog oružja SAD, kao što su bombarderi B-52, lovci F-22 i podmornice sposobne da nose nuklearno oružje, prenosi RT.

Peking vidi tu mogućnost kao direktnu prijetnju po bezbijednost Kine.

U izvještaju organizacije Global Zero navedeni su i “bliski susreti” između kineskih snaga i SAD i njenih saveznika u Južnom kineskom moru, a 10 takvih incidenata su ocijenjeni kao “provokativni”.

U Južnoj Aziji, studija je zabilježila 54 vojna incidenta između Indije, Pakistana i Kine, uključujući 22 granična sukoba oko Kašmira.

Kašmir ostaje područje na kome ima najviše sukoba sa nuklearnim rizikom, ali zone gdje se Rusija susreće sa zapadnim snagama takođe postaju veoma značajne jer otvaraju rizike od nuklearnog sukoba Rusije i SAD.

Navodi se i da je komunikacija između Rusije i NATO na nižem nivou nego što je bila sedamdesetih i osamdesetih godina.

Takođe, obaranje ruskog aviona od strane Turske u novembru je prvi put da je članica NATO oborila ruski avion još od Korejskog rata.