Sve namirnice sadrže hemikalije, pa je gotovo besmisleno kada neki proizvođač na svoj proizovd stavi “bez hemikalija.

Isto važi i za mantru koja se posljednjih godina često ponavlja u svijetu zdrave ishrane: “Ako ne razumijete šta piše na deklaraciji, nemojte da kupite tu hranu.”

Međutim, velike su šanse da ne znate ni šta sadrži jedna banana: glukoza, fruktoza, saharoza, maltoza, skrob, glutaminska kiselina, asparaginska kiselina, histidin, leucin, lizin, arginin, valin, serin, glicin, a to još nije kraj liste.

Zvuči paradoksalno, ali nekada nezdrava hrana ima kraću listu sastojaka.

Iako vam djeluje da je riječ o čisto semantičkoj začkoljici, treba da imate u vidu da mnoge kompanije koriste trikove kojima vas ubjeđuju da je njihov proizvod “zdrav”, zato što “ne sadrži hemikalije” i “prirodan je”. Tako vas mame da kupite nešto što možda ni izbliza ne zadovoljava potrebe organizma i zavarava vas da je samo njihov proizvod ispravan.

Isto se odnosi na novi trend koji promovišu poznate ličnosti – izbacivanje prerađevina iz ishrane.

Međutim, većina hrane koju jedemo već je prerađena. Recimo, jogurt je prerađevina, kao i svi sirevi, kuvana hrana (pretrpjela je termičku preradu) i slično.

Razlika treba da se pravi između “dobrih” i “loših” prerađevina. Јogurt, recimo, je minimalno prerađen, što znači da sadrži najbolje od “preteče” mlijeka.

S druge strane, namirnice, kakva su gazirana pića, spadaju u kategoriju hrane u kojoj njihovi sastojci postaju neprepoznatljivi i ne možete ni da naslutite kakve biljne ili životinjske namirnice sadrži.

To treba da imate u vidu kada sljedeći put pođete u kupovinu.

Hafington post/B92