Prije vijek i po,1864, usvojena je Ženevska konvencija o zaštiti ranjenika u ratu, koja je postavila temelje savremenog humanitarnog prava.

Diplomate, koje su predstavljale 12 od ukupno 16 zemalja učesnica, potpisali su 22. avgusta 1864. godine prvu Ženevsku konvenciju.

To su učinili predstavnici Francuske, Švajcarske, Belgije, Badena, Danske, Hesena, Italije, Holandije, Španije, Portugala, Pruske i Virtemberga.

Ženevskom konvencijom se štite žrtve sukoba, obavezuje se pružanje pomoći bez diskriminacije ranjenim i bolesnim pripadnicima oružanih snaga, kao i poštovanje i označavanje medicinskog osoblja, transportnih sredstava i opreme, znakom crvenog krsta na bijeloj pozadini.

Ratifikacijom Ženevske konvencije o ranjenicima 17. (29.) novembra 1875. godine, Crna Gora je postala 22. član Međunarodnog pokreta Crvenog krsta.

Međunarodni komitet Crvenog krsta u Ženevi, decembra 1875.godine, uputio je delegaciju – misiju u Crnu Goru i dao joj uputstva kako da pomogne novoosnovanom društvu Crvenog krsta.

Neposredno po potpisivanju Ženevske konvencije, u Crnoj Gori se osniva Društvo Crvenog krsta Crne Gore, čiji je predsjednik bio arhimandrit Visarion Ljubiša.