Hrvatski politički emigrant Zvonko Bušić, koji se ubio jutros u porodičnoj kući kraj Zadra, pet godina nakon izlaska iz zatvora u SAD, gdje je bio osuđen na doživotnu robiju zbog terorizma, ostavio je dva oproštajna pisma, prenosi agencija Tanjug.

Policija se još nije zvanično oglasila povodom Bušićevog samoubistva, a mediji prenose da je on to učinio iz vatrenog oružja i da ga je žena pronašla u kupatilu.

Bušićev prijatelj Dražen Budiša je novinarima rekao da je pisma ostavio supruzi, rodibni, prijateljima i Hrvatima, u kome ih moli za oproštaj zbog onog što je učinio, jer više nije mogao da izdrži.

“Na jednom mjestu u pismu kaže da više nije mogao da živi u Platonovoj pećini”, rekao je Budiša novinarima i dodao da je “očito sanjati slobodnu Hrvatsku, uz sve nevolje, bilo lakše nego izdržavati hrvatsku svarnost”.

Zagrebački Jutarnji list je objavio u svom komentaru da je Bušić umro kao što je živeo – tragično i nasilno.

Bušić, njegova supruga Julijana Eden Bušić, Petar Matanić, Frane Pešut i Slobodan Vlašić osuđeni su na zatvorske kazne u SAD nakon što su 1976. godine oteli avion kompanije TWA sa 92 putnika na liniji Njujork-Čkago.

Oni su avion preusmjerili preko Atlantika do Londona, a zatim do Pariza da bi bacili letke sa kojima su htjeli da skrenu pažnju na loš položaj Hrvatske u tadašnjoj SFRJ. Avion su prizemljili na pariskom aerodromu Šarl de Gol, gdje su se predali policiji.

Godinu dana kasnije supružnici Bušić su, zbog otmice i pogibije policajca prilikom pokušaja demontiranja podmetnute eksplozivne naprave na želiezničkoj stanici Njujork, osuđeni na doživotnu kaznu zatvora. Ostali otmičari su dobili po 30 godina zatvora, ali su u međuvremenu pomilovani i pušteni na slobodu.

Bušić je iz zatvora pušten juna 2008. godine, kada je i doputovao u Hrvatsku gdje je od tada živio.

Rođen je 1948. godine u hercegovačkom selu Gorica, a na studijama u Beču je upoznao američku studentkinju Julijanu Eden Šult, s kojom se oženio i koja mu se pridružila u borbi za hrvatsku nezavisnost.