Pomjeranjem kazaljki na časovnicima za jedan sat unaprijed, u nedelju, 31. marta, u 02.00 sata ujutro počeće ljetnje računanje vremena.

Ljetnje računanje vremena je kod nas prvi put uvedeno 27. marta 1983. godine.

Od 2002. godine zemlje EU, kao i ostale države u Evropi, odredile su da početak ljetnjeg vremena bude posljednje nedjelje u martu, a završetak poslednje sedmice u oktobru.

Pomjeranje kazaljki u zapadnoj Evropi uvedeno je početkom 1970-ih godina, sa obrazloženjem da se time “produžava” dan, omogućuje ušteda u potrošnji električne energije, povećava produktivnost, poboljšava prilagođavanje ljudi i radni dan čini efikasnijim.

Sve evropske zemlje koriste ljetnje vrijeme, a datum pomeranja kazaljki različit je od države do države.

Prelazak na ljetnje i zimsko vrijeme prvi put je zabilježeno 1916. u zemljama na sjeveru Evrope, a do sada je uvedeno u oko 70 država, uglavnom na sjevernoj hemisferi.

Island je jedina evropska zemlja koja ne pomjera satove.

Na južnoj hemisferi početak i kraj ljetnjeg vremena je obrnut u odnosu na sjevernu.

Većina modernih računarskih operativnih sistema ima mogućnost automatskog prelaska na ljetnje računanje vremena.

Pojedini astronomi su protiv pomjeranja kazaljki i vještačkog “produženja” dana, makar se to pravdalo i ekonomskom računicom.