Papi Benediktu XVI se žuri da kanonizuje svoga prethodnika Papu Jovana Pavla II, koji ga je postavio na čelo Kongregacije za nauk vjere (nekada poznate kao Sveta kancelarija inkvizicije) 1981. i stajao iza njega 23 godine kada je on vraćao inkviziciju, suprotno slovu i duhu Drugog Vatikanskog koncila.
Evo 101 razloga protiv te žurbe.
1. Tradicija kanonizacije bila je ozbiljno kompromitovana pod Jovanom Pavlom II, kada se sa kancelarijom đavoljeg advokata otišlo dalje. I to se odmah isplatilo ekspresnom kanonizacijom Jose Escriva, osnivača Opus Dei. Žena koja je blisko sarađivala sa Escriva tokom 13 godina i napisala knjigu koja detaljno opisuje njegove napade bijesa, uvrede, seksističke ispade i odbacivanje bilo kakvih procedura. Kao što ima i onih koji su ga čuli kako se divio Hitleru.
2. Specijalno je direktno od Jovana Pavla bio privilegovan Maciel, ozloglašen zbog toga što je ‘maznuo’ više novca nego bilo ko drugi u istoriji crkve, al i zbog toga što je seksualno zlostavljao 20 svojih seminaraca. Čak i nakon što su ove činjenice obnarodovane, papa Jovan Pavle II je podržao toga čovjeka i njegovu organizaciju Hristove legije, rukopoloživši desetine sveštenika na Trgu Svetoga Petra. Kako se ispostavilo, on je imao dvije žene sa strane i seksualno je zlostavljao svoje četvoro djece (trojicu dječaka i jednu djevojčicu). Maciel je bio vatreni podržavalac čileanskog diktatora Pinočea koji je pobio 700 sveštenika, redovnica i laičkih vođa. Brojna druga prikrivanja pedofilije među klerom diljem svijeta desila su se u vrijeme Pape Jovana Pavla II.
3. Papa Jovan Pavle II, zajedno sa Ratzingerom koji je predvodio napad, rasturio je i ‘uškopio’ ono što je možda bio najhristolikiji pokret u posljednjih 500 godina istorije crkve, pokret teologije oslobođenja u Latinskoj Americi. Umjesto da pomogne siromašne i one koji su bili uz njih u Hristovo ime, Jovan Pavle II je zamijenio hrabre i pravdoljubive crkvene lidere ( poput Oscar Romero)onima koji su odani bogatima i moćnima.
4. Papa Jovan Pavle II je učinio beznačajnim najvitalniji liturgijski pokret u Evropi, onaj katolike crkve u Holandiji, i zabranila biskupu Casigalida da ponudi Afro-brazilsku liturgiju koju je kreirao zajedno sa brazilskim umjetnicima.
5. Papa Jovan Pavle II je zaglupio crkveno vođstvo imenovanjem biskupa čija je jedina kvalifikacija bila to što su klimoglavci. Sve što su radili u vezi sa svešteničkom pedofilijom bilo je da se time ne bave na odgovarajući način.
6. Papa Jovan Pavle II je postavio Bogorodicu na pijedestal, ali je dozvolio da žene nemaju odgovornosti u crkvi, zabranio sveštenicima da koriste žensku imenicu za Boga (kao da božanska ženstvenost nije isto tako važna kao i božanska muževnost), i čak zabranio djevočicama da prislužuju kod bogosluženja.
7. Kada je poništio osudu Galileja nakon 450 godina, Jovan Pavle II je rekao da religija treba da uči od nauke. Pa, ipak, u potpunosti se složio sa dva dokumenta kardinala Rajcingera koji nemilosrdno osuđuju homoseksualce bez ikakvog oslanjanja na nauku (nauka dokazuje da će 8-10 % određene ljudske populacije biti homoseksualno i da je otkriveno 464 drugih vrsta sa homoseksualnom populacijom).
8. Papa Jovan Pavle II, suprotno učenju Drugog Vatikanskog sabora, eliminisao je princip kolegijalnosti zajedno sa teološkom raznovrsnošću i slobodom savjesti, te svjetovno vođstvo, i zamijenio ga diktaturom Vatikana koji zahtijeva sva prava pri postavljanju biskupa i da poučava kao jedino ‘učiteljstvo’ crkve. On je, prema profesoru katoličkog institute u Parizu, ‘ubio svu teologiju u Evropi’. On je pobrkao ‘nepogrješivost’ sa totalitarizmom i vladao gvozdenom pesnicom na šta bi i Gadafi bio ponosan. Insajder iz vlade Pape Jovana Pavla II rekao mi je da je “ispred kamera on bio vrlo sklon praštanju (kao prema atentatoru na njega), ali bilo ko u Vatikanu ko se nije složio sa njim morao je da ode u roku od 24 sata.”
9. Povratak Simony. Ne samo da je skandal sa Maciel plivao u kešu, nego je i papin lični sekretar, poljski sveštenik (sada kardinal) bio terećen za uzimanje 50.000 dolara za pohađanje private mise sa papom, kako je izvijestio Jason Berry u National Catholic Reporter.
10-101. Devedeset jedan teolog i aktivista iz mnogih zemlja osuđeni su u vrijeme pontifikata Jovana Pavla II, a dobar broj njih je izgubio izvore egzistencije kao i njihovi saradnici, neki su doživjeli nervni slom ili su umrli od srčanog udara pod pritiskom iz Rima i od pomamnih desničara podržanih od Vatikana.
Prevod: PCNEN
0 Comments