U Arkanzasu, pored Suda Stare konfederacije, rastu dva bora vrste pinus taeda, uzgojena iz sjemena koja su bila putnici na misiji ‘Apolo 14’ januara 1971. godine.

Arkanzas je dobio četiri sjemena ‘mjesečevog drveća’, ali su samo dva preživjela, jedan bor izrastao je u Istorijskom državnom parku Vašington, a drugi kod Okružnog suda Sebastijan u Fort Smitu. Oba bora posađena su 1976. na Dan Arbor, praznik na koji se sadi drveće, a te godine je 15. marta postavljeno više od 450 sadnica širom Amerike.

Dejvid Vilijams iz Nacionalnog svemirskog centra za podatke američke agencije NASA navodi da je ‘mjesečevo drveće’ posađeno zajedno sa ‘zemaljskim’ borovima iste vrste, a da nikakve razlike među njima do sada nisu uočene.

Ovo je bio naučni eksperiment, objašnjava Vilijams, koji proučava ‘mesečevo drveće’ za NASA-u.

Borovo sjeme ponio je u svemir astronaut Stjuart Rusa, koji je ponio skoro 500 sjemena od pet vrsta drveća tokom misije 1971.

Kada je ‘Apolo 14’ u povratku ponovo ušao u Zemljinu atmosferu, kontejner u kojem su se nalazila sjemena se otvorila i sjemena su se pomiješala. Zvaničnici su smatrali da od tog sjemena neće biti ništa, ali su ih ipak poslali u svemir da bi ispitali da li će izrasti nakon toga. Međutim, iz tog sjemena izraslo je oko 450 sadnica.

Zvaničnici NASA-e dali su ‘svemirska sjemena’ šumskim službama i vođama Kongresa, kako bi ih zasadili širom zemlje. Od istorijskog puta ‘Apola 14’ u svemir, danas je živo skoro 80 ‘mjesečevih drveća’. Čak postoji 28 drugih generacija ovih stabala u SAD.