Većina pripadnika generacije iz 1971. i 1991. godine koji žive u državama Zapadnog Balkana smatra da bi život bio bolji da je SFRJ opstala, rezultati su istraživanja koje je predstavljeno u Fondaciji Bos u Berlinu, prenose online mediji.

U istraživanju Evropskog fonda za Balkan je od 25. septembra do 17. oktobra učestvovalo više od 2.000 ljudi rođenih 1971. godine koji pripadaju posljednjoj generaciji Jugoslovena, kao i oni rođeni tačno 20 godina kasnije, koji se ne sjećaju ratova, sukoba i raspada starog sistema.

Istraživanje je sporovedeno u Bosni i Hercegovini (BiH), Hrvatskoj, Kosovu, Makedoniji, Crnoj Gori i Srbiji.

Većina njih, sa izuzetkom stanovnika Hrvatske, Kosova, i pripadnika starije generacije Hrvata u BiH smatra da bi život bio bolji da je SFRJ opstala sa istim političkim sistemom i odnosima između republika kao za vrijeme vladavine Josipa Broza Tita.

Osim starije generacije Srba u BIH i u Srbiji, većina ispitanika, ipak, smatra da je raspad SFRJ bio neizbježan.

Nedavno istraživanje koje je organizovao Evropski fond za Balkan bavilo se ispitivanjem percepcije ove dvije generacije, a u danas izdatom saopštenju se navodi, pored ostalog, sljedeće:

Da li region postoji kao zajednički politički, ekonomski i kulturni prostor?

•           Većina ljudi iz obje generacije smatra da su kontakti i dobri odnosi sa zemljama zapadnog Balkana važni.

•           U kulturnom smislu, ne postoji osjećaj da je region jedinstven, sa  izuzetkom Hrvatske (23 odsto  generacije iz 1971; 33 odsto  generacije iz 1991), značajan broj predstavnika obje generacije smatra da dijele kulturu sa drugim zemljama zapadnog Balkana ili je barem ambivalentno prema tom pitanju.

•           Povjerenje u druge narode je na prilično niskom nivou, naročito između naroda koji su učestvovali u ratu na teritoriji bivše Jugoslavije tokom 90-tih godina prošlog vijeka.

•           Uprkos nepovjerenju, sa izuzetkom Hrvatske (33 odsto generacije iz 1971.; 27 odsto generacije iz 1991) i Kosova (29 odsto generacije iz 1971; 22 odsto generacije iz 1991) i starije generacije Hrvata u BiH (44 odsto), većina ispitanika obje generacije i dalje smatra da bi život bio bolji da je SFRJ opstala sa istim političkim sistemom i istim odnosima između republika (sada nezavisnih država) kao što je to bio slučaj u doba Tita.

•           Bez obzira na pozitivan osjećaj prema životu u bivšoj SFRJ, uz izuzetak starije generacije Srba u BiH (47 odsto) i Srbije (49 odsto), većina drugih smatra da je raspad SFRJ bio neizbježan.

Da li je mlađa generacija prirodni pokretač EU integracija?

•           Većina pripadnika obje generacije, sa izuzetkom Hrvatske (33 odsto generacije iz 1971; 44 odsto generacije iz 1991) i Srbije (47 odsto generacije iz 1971, 48 odsto generacije iz 1991), podržava članstvo svoje zemlje u EU; u prosjeku, mlađa generacija malo više podržava članstvo u EU, ali u pogledu generacija, razlike su uočene samo u Hrvatskoj i među Srbima u BiH.

•           Više ljudi iz generacije 1971. u Hrvatskoj, Makedoniji, Srbiji i među Bošnjacima i Srbima u BiH smatra da su šanse za zapošljenje, ekonomska sigurnost i životni standard bili bolji u vrijeme njihovih roditelja (u doba komunizma) nego što očekuje da će se unaprijediti pridruživanjem EU.

•           Samo u Hrvatskoj većina iz obje generacije (67 odsto generacije iz 1971; 75 odsto generacije iz 1991) putovala je u EU; mlađe generacije u Albaniji, Crnoj Gori, Kosovu i Makedoniji putovale su u zemlje EU još manje nego starije.

•           Gledano po zemljama, ljudi iz obje generacije ne dijele isti optimizam u pogledu budućnosti EU, ali u zemljama gdje više ljudi vjeruje da bi EU mogla da se raspadne (Hrvatska, Srbija, Makedonija, Srbi u BiH), mlađa generacija je donekle optimističnija u pogledu budućnosti EU.