Ljekari bi trebalo da čitaju Šekspira budući da je pisac bio izuzetno talentovan da primijeti psihosomatske poremećaje, pokazala je neobična studija jednog britanskog ljekara.

Ljekar sa bristolskog univerziteta Kenet Hiton pažljivo je iščitao Šekspirove komade, kao i djela njegovih savremenika i otkrio da se Šekspir izdvajao svojom sposobnošću da poveže fizičke simptome sa mentalnim poremećajima.

Vrtoglavicu, ošamućenost i omamljenost ima pet glavnih likova suočenih sa emotivnim stresom u djelima “Ukroćena goropad”, “Romeo i Julija”, “Henri šesti”, “Troil i Kresida” i “Cimbelin”.

Jedanaest instanci nedostatka vazduha i problema sa disanjem povezano je sa ekstremnim emocijama u “Otmici Lukrecije”, “Veneri i Adonisu”, “Troilu i Kresidi” i “Dva plemića iz Verone”.

Tuga i nesreća prikazani su kroz simptome umora u “Hamletu”, “Mletačkom trgovcu”, “Kako vam drago”, “Ričardu drugom” i “Henriju četvrtom”.

Problemi sa sluhom u vrijeme mentalne krize pojavljuju se u komadima “Kralj Lir”, “Kralj Džon” i “Ričard drugi”, dok se hladnoća i nesvjestica koje se povezuju sa dubokim šokom javljaju u “Romeu i Juliji”, “Juliju Cezaru”, “Ričardu trećem”.

“Šekspirovo shvatanje da otupljenost ili osjetljivost čula mogu imati psihološki uzrok nisu dijelili njegovi savremenici jer niko od njih nije uključio te fenomene u djelima koja su proučena”, naveo je Hiton u studiji.

Šekspir bi mogao da pomogne današnjim ljekarima koji imaju pacijente čije fizičko stanje maskira emotivne probleme, dodao je on.

“Mnogi ljekari nerado pripisuju fizičke simptome emotivnom stresu što rezultira odlaganjem dijagnoza i neodgovarajućim liječenjem”, istakao je Hiton.

“Postali bi bolji ljekari ako bi proučavali Šekspira. To je važno jer su takozvani funkcionalni simptomi glavni razlog odlaska kod ljekara opšte prakse i potonjeg slanja pacijenta kod specijaliste”, zaključio je Hiton.