Širom svijeta danas se obilježava Međunarodni dan zaštite ozonskog omotača, čija je osnovna funkcija apsorpcija sunčevih ultraljubičastih zračenja i zaštita Zemlje i živog svijeta od štetnih uticaja zračenja.

“Ozonska rupa” je prvi put primijećena 80-tih godina prošlog vijeka, a utvrđeno je da su uzroci njenog nastanka fizičko-hemijski procesi, u kojima atomi hlora i broma iz freona i halona razgrađuju molekule ozona.

Najveća ozonska rupa zabilježena je 17. oktobra 2006. godine iznad Antartika i bila je velika 27,4 kilometara kvadratnih, a nastala je kao kumulativna posledica ispuštanja freona od prije 15 do 20 godina, podsjeća Tanjug.

Globalno zagrijavanje usporava obnavljanje ozona i time zatvaranje ozonske rupe.

Iako je, na globalnom nivou, zabranjena upotreba pojedinih štetnih hemijskih jedinjenja koja neposredno oštećuju ozon, ispuštanje štetnih gasova iz industrijskih postrojenja nije se smanjilo, već je poraslo što je dovelo do porasta temperature i nastanka efekata staklene bašte, te posrednog uništavanja ozonskog omotača.