Drevnim precima sadašnjih slonova nije bilo dovoljno gusto krzno da se zaštite od ledenog doba, već su u svom krvotoku imali svojevrstan antifriz, koji im je omogućavao da cijelo tijelo bude snabdjeveno kiseonikom.

Međunarodni tim naučnika je uspeo da iz uzoraka DNK proizvede krv istrijebljenih sibirskih mamuta i tako otkrije kako su ovi drevni sisari uspjeli da prežive u uslovima koji su vladali na Sjevernom polu, mada su prvobitno nastanjivali ekvatorijalnu Afriku.

Proučavajući specimene stare 25.000 do 43.000 godina, istraživači su ustanovili da su ti mamuti imali genetsku adaptaciju koja je omogućavala hemoglobinskom proteinu u njihovoj krvi da oslobađa kiseonik u tijelu čak i na veoma niskim temperaturama.

Zahvaljujući tom procesu, sibirski mamuti su bili u stanju da u uslovima ekstremne hladnoće snize temperaturu svojih tijela i tako smanje gubitak toplote.

Krv mamuta je ponovo stvorena zahvaljujuci uzorcima DNK tri mamuta koji su pronađeni smrznuti u Sibiru, gdje su pod ledenim pokrivačem proveli nekoliko desetina hiljada godina.

Australijski stručnjaci za hemoglobinsko sekvenciranje pretvorili su deoksiribonukleinsku kiselinu (DNK) iz krvi mamuta u ribonukleinsku kiselinu (RNK), a potom su ubacili bakteriju ešerihije koli koja je ‘probudila’ protein mamuta.