Redovni član Srpske akademije nauka i umjetnosti i nekadašnji potpredsjednik Socijalističke partije Srbije Mihailo Marković preminuo je danas u Beogradu u 87 godini.

Mihajlo Marković rođen je 24. februara 1923. godine u Beogradu, gde se školovao i diplomirao na Filozofskom akultetu. Doktorirao je u Londonu 1956. godine.

Bio je predratni komunistički aktivista, partizan i saborac Josipa Broza Tita, a iz Drugog svjetskog rata je izašao kao kapetan prve klase.

Nakon toga je postao glavni Titov kritičar, učesnik i strateg demonstracija na univerzitetu, 1968. godine, i pripadnik grupe Praxis među kojima su bili istaknuti filozofi i dosledni protivnici Titove "teorije i prakse" iz Srbije, Hrvatske, Slovenije i BiH.

Od osnivanja Instituta za filozofiju u Beogradu 1967, pa narednih osam godina bio je upravnik tog instituta. Vodio je i jedno od odeljenja Instituta društvenih nauka u Beogradu, a od 1973. je clan Međunarodnog filozofskog instituta u Parizu.

U januaru 1975. je iz političkih razloga suspendovan na Filozofskom fakultetu i potom postaje jedan od poznatijih disidenata, aktivan u SANU za čijeg je dopisnog člana izabran 1963. godine, podsjeća Beta.

Marković je jedan od osnivača Socijalističke partije Srbije (SPS) i autor programskih načela te partije. Na prvoj sjednici Glavnog odbora SPS u julu 1990. izabran je za jednog od potpredsjednika. Novembra 1995. isključen je iz SPS.

U junu 2002. prisustvovao je neuspjelom vanrednom kongresu SPS-a, posle čega se više nije stranački angažovao.

U novembru 2004. svjedočio je na suđenju Slobodanu Miloševiću u Haškom tribunalu kao svjedok odbrane.