Ja ću produžiti svoje djelovanje s ciljem da još jednom preobratimo predsjednika

Piše: Prof. dr Miodrag Perović

Predsjednik DPS-a me je u svom nedavnom saopštenju nazvao samozvanim arbitrom o svim vrijednostima. Ova, na prvi pogled, bezazlena formulacija otkriva nekoliko bitnih stvari. Prvo, da on ne shvata da je pravo na slobodu govora dato individui i da ne podliježe verifikaciji izvršnih odbora i drugih supstituta. Drugo, da ne razumije da se moralni principi odnose na lično djelovanje i da njega ne oslobađa od odgovornosti činjenica da on nije bio samozvan, već instaliran od srpske udbe i Miloševića da Crnu Goru uvede u rat i zločin. I što je potom proizveo društvo prožeto korupcijom i organizovanim kriminalom. Treće, da je "kritika" koju mi izriče, u stvari, prijetnja. Zna se kako su u istorijski spornim vremenima prolazili samozvanci, kako oni najveći kao što su Isus i Sokrat, tako i oni mog ranga kojima su inkvizitori u srednjem vijeku i kolege našeg predsjednika u dvadesetom, punili kazamate i gulage diljem naše lijepe planete.

Nesklon svađi i sklon toleranciji prema hirovima istorijskih ličnosti, bio sam odustao od odgovora. U DPS-u je to ćutanje shvaćeno pogrešno, pa su riješili da me dotuku. Najprije člankom u "Pobjedi" istog onog agenta crnogorske udbe koji je, sjedeći tamo negdje daleko od Crne Gore, svojevremeno znao i sve tajne Slavka Perovića, kao danas moje. I juče saopštenjem DPS-a slične sadržine ojačano prijetnjom sa institucionalnog nivoa. To me prinuđuje da otpišem, prije nego što me neka šipka onesposobi za pisanje.

Argumentacija kojom se dokazuje da bi bilo bolje da me nema je, naravno, ona koja je u sirotinjskoj Crnoj Gori koju je proizveo predsjednik DPS-a i njegovi drugovi, ravna prokletstvu: Perović je bogat čovjek. Antiratni profiter. Međutim, moj najveći antiratni profit je to što sam osnivanjem nekoliko medija čija se izdavačka politika bazira na sistemu vrijednosti evropske civilizacije, doprinio preobraćenju jednog, ne sasvim beznačajnog, broja crnogorskih građana u koje spada i predsjednik DPS-a. Što su se zaluđenici koji su i šah mrzjeli zbog šahovnice preobrazili u predvodnike crnogorskog independističkog pokreta i aktivne pomiritelje južnoslovenskih naroda.

Sad mi ti isti zavide što su mi porasli tiraži i slušanost i što od nečega, što sam započeo kao misiju, danas imam i izvjesnu finansijsku korist.

Predsjednik nema razloga za ljubomoru, jer njemu ide bolje. Od nezaposlenog Miloševićevog sljedbenika postao je istorijska ličnost na položajima s dobrom platom, od koje je, štedljiv i marljiv, bio u stanju da odloži koji milion. Čuo sam da je zadržao i ratni profit. Ali ja predsjedniku ne zavidim što je, po kazivanjima mnogih, njegov ratni profit mnogostruko veći od mog antiratnog.

Ima nešto u juče objavljenom saopštenju DPS-a što je mnogo važnije od pobrojanog. Ono, u suštini, potvrđuje, da je napad metalnim šipkama na direktora "Vijesti" odobren u njihovom štabu. Ne "govorljivom šutnjom" kako prije neki dan napisa Balša Brković, već aktivnim podsticanjem. Svjesni da bi na osnovu tog saopštenja neko mogao biti krivično gonjen kad jednom Crna Gora bude imala tužioce i sudove, saopštenje su poslali samo s pečatom, ali bez potpisa.

Ja ću produžiti svoje djelovanje s ciljem da još jednom preobratimo predsjednika. Harizmatičan, a sličan svom narodu, on bi mogao dati dragocjen doprinos u njegovom daljem izvlačenju iz zaostalosti. Neće biti lako ubijediti ga jer, očigledno, skloniji je šipkama nego reformama. Ali, nada u uspjeh je zasnovana, jer nije nam bilo lako ni početkom devedesetih, kada su nas njegovi gađali bombama.

Vijesti

Napomena PCNEN: Saopštenje DPS o kome govori autor prenesenog teksta nije postovano na zvaniči internet sajt DPS.