{"id":56978,"date":"2011-06-29T00:25:25","date_gmt":"2011-06-29T00:25:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pcnen.com\/portal\/?p=56978"},"modified":"2011-08-05T12:41:57","modified_gmt":"2011-08-05T10:41:57","slug":"hipermnezija","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/2011\/06\/29\/hipermnezija\/","title":{"rendered":"Hipermnezija"},"content":{"rendered":"

Sarajevo me je, kroz nekoliko sna\u017enih hipermnezi\u010dkih bljeskova, vratilo u vrijeme kad je izgledalo tako uzaludno biti razuman i nadati se…\\r\\n\\r\\n<\/p>\n

Pi\u0161e: Du\u0161ko Vukovi\u0107<\/strong><\/em><\/p>\n

Sarajevo, 27. jun 2011. godine. Narodno pozorište. Na sceni osmoro mladih ljudi<\/a>. Igraju za u\u010desnike i u\u010desnice Skupštine Koalicije za REKOM<\/a> i Me\u0111unarodnog foruma za tranzicionu pravdu u postjugoslovenskim zemljama. Predstava se zove Hipermnezija<\/em>. <\/p>\n

(Hipermnezija se definiše kao poja\u010dana sposobnost pam\u0107enja odre\u0111enih doga\u0111aja, sadr\u017eaja i sli\u010dno. Poja\u010dana sposobnost pam\u0107enja \u010deš\u0107e je vezana uz afektivno obojena stanja (ugodna sje\u0107anja, ali i neugodna iskustva). <\/em><\/p>\n

Hipermnezija<\/em> je premijerno izvedena u okviru festivala Dani Sarajeva 7. maja u Bitef teatru. Rediteljka je Selma Spahi\u0107, za koju vele da je vode\u0107a bosanskohercegova\u010dka rediteljka mla\u0111e generacije. U projektu je u\u010destvovala brojna, mješovita sarajevsko-beogradska ekipa. Onih osmoro mladih ljudi koji su izašli na scenu zovu se: Maja Izetbegovi\u0107, Jelena \u0106uruvija – \u0110urica, Tamara Krcunovi\u0107, Milica Stefanovi\u0107, Ermin Bravo, Alban Ukaj, Sanin Milavi\u0107 i Damir Kustura.<\/em><\/p>\n

Glumice i glumci su napravili "pozorišni materijal od doga\u0111aja iz sopstvenih \u017eivota koji su presudno uticali na formiranje njihovog identiteta, istovremeno sklapaju\u0107i univerzalnu pri\u010du o odrastanju na prostorima Balkana, na kojima na intimno uvijek uti\u010du i traumati\u010dna ratna i politi\u010dka dešavanja".<\/p>\n

Ne \u017eelim da se predstavim kao poznavalac pozorišne umjetnosti. \u017delim samo da ka\u017eem da mi se predstava veoma svidjela i da me se sna\u017eno dojmila. Tome je doprinijelo i nešto što se ti\u010de mene li\u010dno i neke moje hipermnezije.<\/p>\n

Jedna od glumica, pri kraju predstave, pominje Slavka \u0106uruviju, ubijenog vlasnika beogradskih listova Dnevnog telegrafa<\/em> i Evropa<\/em>. Nekoliko bitnih informacija ka\u017ee sa emotivnom distancom, a onda saopšti i da je ubijeni novinar i izdava\u010d bio njen tata. <\/p>\n

Slavko i ja smo nekoliko godina radili u istim dnevnim novinama – on je bio u redakciji u Beogradu, a ja u podgori\u010dkom dopisništvu Borbe<\/em>. U jednom periodu Slavko je bio glavni i odgovorni urednik toga antiratnog i antire\u017eimskog lista. <\/p>\n

Istoga dana kada sam na sceni vidio k\u0107erku nekadašnjeg kolege, sreo sam se, poslije dugo godina, sa još jednim znamenitim ‘Borbašem’. Mirko Klarin je bio dopisnik iz Brisela, a kratko i ‘glodur’ Naše Borbe<\/em>, dnevnika nastalog 1995. godine nakon što je ondašnja srpsko-crnogorska vlast otela Borbu <\/em>akcionarima, me\u0111u kojima su bili i svi novinari\/novinarke.<\/p>\n

Mirka sam sreo na Forumu za tranzicionu pravdu u postjugoslovenskim zemljama, u kongresnoj dvorani hotela Holiday in<\/em>, onoj istoj u kojoj je moj saplemenik, haški optu\u017eenik, Radovan Karad\u017ei\u0107 predsjedavao sjedicama Glavnog odbora Srpske demokratske stranke prije odmetanja na Pale. Na ovu \u010dinjenicu je prisutne upravo podsjetio Klarin, koji je prvi – da se ja sje\u0107am – napisao tekst u kome se zalo\u017eio za formiranje me\u0111unarodnog tribunala za ratne zlo\u010dine na jugoslovenskom prostoru. Tekst je bio objavljen na drugoj stranici Borbe<\/em>, one ‘velikoformatne’. <\/p>\n

Tako me je Sarajevo, grad koji nije imao neko zna\u010dajno mjesto u mojoj li\u010dnoj geografiji, kroz nekoliko sna\u017enih hipermnezi\u010dkih bljeskova vratilo u vrijeme kad je izgledalo tako uzaludno biti razuman i nadati se. I, ujedno, opomenulo da \u010dak ni trajni osje\u0107aj uzaludnosti ne smije biti izgovor za nerazumnost i gubitak nade.<\/p>\n

Nadam se da \u0107e Hipermnezija<\/em>, uskoro, gostovati i na sceni Crnogorskog narodnog pozorišta. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sarajevo me je, kroz nekoliko sna\u017enih hipermnezi\u010dkih bljeskova, vratilo u vrijeme kad je izgledalo tako uzaludno biti razuman i nadati se…<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[17],"tags":[],"class_list":["post-56978","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blogovi"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/56978","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=56978"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/56978\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=56978"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=56978"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=56978"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}