Peterburški biolog Jevgenij Popov vlasnik je vjerovatno jedinstvenog vo\u0107njaka u svijetu u kome rastu samo tri omanje jabuke. U jednu od njih Popov je ugradio molekule DNK svoje bake, u drugu molekule svog pokojnog oca, a u tre\u0107u molekule pokojnog tasta.<\/p>\n
Peterburški biolog Jevgenij Popov vlasnik je verovatno jedinstvenog vrta u svetu. Zapravo, zasad – pre vrti\u0107a, jer u njemu trenutno rastu samo tri omanje jabuke. Ali, kakve jabuke! Prosto revolucionarne jabuke! Jer, u jednu od njih Popov je ugradio molekule DNK svoje voljene bake, u drugu molekule svog pokojnog oca, a u tre\u0107u molekule svog pokojnog tasta.<\/p>\n
Greje dušu<\/strong><\/p>\n Zbog svega, biolog Popov svoje jabuke naziva „memorijalnim" i prema njima se odnosi sa du\u017enim poštovanjem i ne\u017enoš\u0107u. Priznaje da iz pijeteta prema baki i dan-danas nosi njen vuneni šal, ali tvrdi da mu svaki pogled na jabuku-baku „greje dušu". Jer u njoj vidi „biljku sa \u010desticama ploti voljenog \u010doveka".<\/p>\n Biolog Popov, iako se gotovo pola veka bavi nau\u010dnim istra\u017eivanjima i iza sebe ima desetine otkri\u0107a i knjiga, nije nikakav DNK-Kolumbo. Ideja „transgenih nadgrobnih spomenika" pripada Austrijancu Georgu Tremelu i Japanki Siko Fukuhari. NJih dvoje su prvi po\u010deli da molekule DNK \u010doveka uvode u \u0107elije ni\u017eih biljaka, pa i drve\u0107a, s namerom da ih tako sa\u010duvaju kao „\u017eivo se\u0107anje na pomrle ro\u0111ake i prijatelje. NJih dvoje su za ovo dobili krupnu me\u0111unarodnu nagradu, ali su u Velikoj Britaniji ve\u0107 od toga napravili i solidan biznis.<\/p>\n Njihovi „\u017eivi nadgrobni spomenici – prodavani tokom samo prošle godine po 20.000 funti za drvce, ve\u0107 rastu pored 500 grobova. A kakvu ulogu u svemu ovome ima Rus Popov?<\/p>\n Posao dobro krenuo<\/strong><\/p>\n Tremel i Fukuhara, pošto su znali za sli\u010dna njegova nau\u010dna istra\u017eivanja, pozvali su ga da im se pridru\u017ei. Popov je nakon toga u Rusiji po\u010deo da realizuje projekat „Bioprisustvo" koji pored nau\u010dne komponente ima i komercijalnu jer predvi\u0111a i pru\u017eanje „ekskluzivnih ritualnih usluga" preko odgajanja „sadnica memorijalnih višegodišnjih biljaka".<\/p>\n Posao je krenuo više nego dobro, uprkos tome što sam Popov upozorava: „ Molekuli DNK iz memorijalnih biljaka ne mogu se koristiti kao matrica za kloniranje i o\u017eivljavanje mrtvih. Problem je u tome što ve\u0107inu ud\u017ebenika iz genetike treba baciti na \u0111ubrište jer sadr\u017ee la\u017enu pretpostavku da su molekuli DNK „materijalna osnova genetike svih \u017eivih bi\u0107a". <\/p>\n DNK molekuli jesu nosilac genetske informacije, ali nipošto sami. Za pravilan rad DNK prilikom kloniranja je – u paru sa njenim molekulom – neophodna i tzv. dekodiraju\u0107a organizacija. A to je: sveukupnost biohemijskih i fizi\u010dkih faktora koje sadr\u017ei plazma \u017eivih \u0107elija. Ovo zna\u010di: naslednost je u najmanju ruku dvofaktorna i od o\u017eivljavanja mrtvih nema ništa.<\/p>\n Uprkos svemu, Popov – iako ne ra\u010duna na njeno kloniranje – bri\u017eno i bri\u017eljivo „zaliva svoju baku". <\/p>\n Glas javnosti<\/em> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Peterburški biolog Jevgenij Popov vlasnik je vjerovatno jedinstvenog vo\u0107njaka u svijetu u kome rastu samo tri omanje jabuke. U jednu od njih Popov je ugradio molekule DNK svoje bake, u drugu molekule svog pokojnog oca, a u tre\u0107u molekule pokojnog tasta.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-49594","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-svastara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49594","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=49594"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49594\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=49594"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=49594"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=49594"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}