Prema legendi, poslednji koji je znao tajnu spravljanja medovine bio je Pikta, svještenik jednog škotskog plemena. <\/p>\n
Medovina, vrsta napitka od fermentisanog meda i vode, bila je vrlo popularna u srednjem veku a to ponovo postaje i sada – nekoliko vrsta se ve\u0107 komercijalno proizvodi u Britaniji. Pre nekoliko godina se razmišljalo i o mogu\u0107nosti obnavljanja proizvodnje medovine koja se nekad pila u planinama Škotske, a koja je, zbog dodatka vresa, imala jednu vrlo specifi\u010dnu aromu. Recept je bio najstro\u017ee \u010duvana tajna. <\/p>\n
Prema legendi, poslednji koji je znao tajnu spravljanja medovine bio je Pikta, sveštenik jednog škotskog plemena. Pri\u010da ka\u017ee da je on obe\u0107ao škotskom kralju da \u0107e mu dati recept, ali na mestu gde niko ne\u0107e mo\u0107i da \u010duje njihov razgovor. Sveštenik je odr\u017eao obe\u0107anje ali i zauvek sa\u010duvao recept tako što je odveo kralja na vrh jedne litice, privukao ga sebi, prošaputao tajnu, a onda sko\u010dio u ambis povukavši za sobom i kralja.<\/p>\n
Da li \u0107e izgubljeni recept ikada biti ponovo na\u0111en? Tome su se nadali arheolozi kada su na ostrvu Rum, blizu zapadne obale Škotske, 1984. iskopali komade \u0107upa starog 4.500 godina koji su sadr\u017eavali neku lepljivu crnu supstancu (o\u010digledno ostatke nekog pi\u0107a). <\/p>\n
Laboratorijske analize su pokazale da poti\u010de od fermentirane mešavine meda od vresa, ovsa, je\u010dma, kraljevske paprati i livadskih trava. Sa hemi\u010darima škotske destilerije viskija „Vilijam Grant i sinovi" napravljen je pokušaj da se na osnovu na\u0111enih ostataka proizvede pi\u0107e iz kamenog doba. <\/p>\n
Ali kad je došao dan degustacije, dok su novinari i publika poslu\u017eivani iz specijalnih \u0107upova, utvrdilo se da pi\u0107e ima neki veoma \u010dudan ukus koji bi najkra\u0107e mogao da se opiše kao „druga\u010diji". Sasvim je mogu\u0107e da je upravo on bio razlog što je škotska medovina prestala da se pravi!<\/p>\n
Naj\u010dudnija upotreba medovine, ili bilo kog drugog alkoholnog pi\u0107a, vezuje se za Maje (250-900). Oni su pravili medovinu fermentiranjem meda u \u0107upu u koji bi stavili \u017eabu krasta\u010du (Bufo marinus) \u010dija se ko\u017ea sastoji i od nekih otrovnih supstanci. <\/p>\n
Maje su medovinu koju su pravile koristile tokom religioznih ceremonija kao klistir, koji se davao putem šprica od ko\u017ee ili cev\u010dice napravljene od kosti. Iako ovo zvu\u010di više nego degutantno, izgleda da se Majama takav na\u010din konzumacije medovine dopadao.<\/p>\n
Još jedno popularno pi\u0107e kojim su nas drevni narodi zadu\u017eili jeste sake. Zapadnjaci sada dosta dobro poznaju to japansko pi\u0107e, ali vrlo malo njih zna da je ono me\u0111u retkim alkoholnim napicima koji su se spravljali u Kini i Japanu. Sake se uglavnom pravi od \u017eitarica, naj\u010deš\u0107e pirin\u010da.<\/p>\n
Politika<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Prema legendi, poslednji koji je znao tajnu spravljanja medovine bio je Pikta, svještenik jednog škotskog plemena. <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-49555","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-svastara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49555","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=49555"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49555\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=49555"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=49555"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=49555"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}