Jupiterov satelit Kalisto ima ledenu koru debljine 800 kilometara u kojoj se gomilaju vodonik i kiseonik koji od udara meteorita mogu eksplodirati. Ako se to dogodi, bi\u0107e to najstrašnija mogu\u0107a stvar. <\/p>\n
Na Zemljinu površinu godinama \u0107e padati kosmi\u010dka tela, \u010diji \u0107e udari imati mo\u0107 i do 1.000 megatona. Udari \u0107e biti 10-20 puta razorniji od nuklearnih bombi. Ishod mo\u017ee biti pogibija svega \u017eivog. <\/p>\n
Na ovakvu opasnost upozorio je ruski nau\u010dnik iz Petrograda dr Edvard Drobiševski, glavni nau\u010dni saradnik Fizi\u010dko-tehni\u010dkog instituta "A. F. Jofe". Svoju hipotezu – upozorenje, on potkrepljuje podacima koji pokazuju da su se sli\u010dne katastrofe sa satelitima – mesecima spoljnih gigantskih planeta Sun\u010devog sistema – Jupitera i Saturna, ve\u0107 doga\u0111ale kroz istoriju i da su od njihovih ostataka nastale mnoge kratkotraju\u0107e komete.<\/p>\n
"Zamislite da naš Mesec ima koru od leda debljine 800 kilometara. Takvu strukturu imaju sateliti poput Kalista, Ganimeda i Titana. Njihov led je prljav, kroz njega prolazi elektricitet pošto se sve nalazi u mo\u0107nom magnetnom polju, u magnetosferi tih gigantskih planeta. A led je dobar provodnik struje, prljavi led – još bolji. Usled svega, dolazi do elektrolize leda, a silikati, sulfidi i oksidi metala pa i organske materije, po pravilu imaju elektro, a led protonsku provodnost. Proces ide ovako – kad Proton do\u0111e do granice uklju\u010divanja, prinu\u0111en je da usisa elektron, a to dovodi do stvaranja slobodnog vodonika, što dovodi do elektrolize leda u takvom obimu da nastaje gas u vidu tvrdog rastvora. Do gigantskih detonacija dolazi kada tako stvorena koncentracija vodonika sa kiseonikom u ledu dostigne 15-20 odsto mase ledene kore planete. A to je mo\u0107an eksploziv. Ulogu detonatora mogu da odigraju meteoriti koji neprekidno bombarduju planete – satelite", objašnjava Drobiševski.<\/p>\n
Prema njegovim istra\u017eivanjima, eksplozija ovog tipa dogodila se relativno nedavno. Tada je eksplodirala ledena kora Titana. To se dogodilo pre pribli\u017eno 10.000 godina. Ta eksplozija je dovela do stvaranja atmosfere Titana, pojave ledenih prstenova Saturna i nekih kometa.<\/p>\n
Kalisto je Dobiševskom "najsumnjiviji" i zato što ima najstariju ledenu koru koja još nijednom nije eksplodirala i zato je, smatra on, verovatno da je ve\u0107 prepuna vodonika i kiseonika \u010dija detonacija po posledicama mo\u017ee biti fatalna za \u017eivot na zemlji:<\/p>\n
"Titan je daleko, ali je Kalisto blizu, pa ako on eksplodira – to \u0107e biti katastrofa za Zemljinu biosferu. Bi\u0107e to najstrašnija mogu\u0107a stvar. Na Zemljinu površinu godinama \u0107e padati kosmi\u010dka tela, \u010diji \u0107e udari imati mo\u0107 i do 1.000 megatona. Što zna\u010di – ti udari bi\u0107e 10-20 puta razorniji od najmo\u0107nijih nuklearnih bombi. Stoga bi \u010dove\u010danstvo, ako ne \u017eeli sopstvenu pogibiju, moralo u najkra\u0107em mogu\u0107em roku uputiti specijalnu kosmi\u010dku misiju na Kalisto. Ta misija bi morala proveriti – mo\u017ee li Kalisto eksplodirati i kada bi to moglo da se dogodi. Na površinu Kalista treba sleteti, izvršiti bušenja i pogledati opasnosti u o\u010di".<\/p>\n
Glas javnosti<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jupiterov satelit Kalisto ima ledenu koru debljine 800 kilometara u kojoj se gomilaju vodonik i kiseonik koji od udara meteorita mogu eksplodirati. Ako se to dogodi, bi\u0107e to najstrašnija mogu\u0107a stvar. <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-49499","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-svastara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49499","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=49499"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49499\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=49499"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=49499"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=49499"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}