Pronalazak nazvan "inouz" (eNose) ozbiljno preti da preotme posao vojnim i policijskim psima obu\u010denim da otkriju eksploziv. Iako \u0107e najverovatnije prvo biti iskoriš\u0107en za zaštitu vojnika i identifikovanje terorista, mo\u0107i \u0107e da se upotrebi i kao sredstvo koje mo\u017ee da "namiriše" alergene ili da gurmanima pomogne da odaberu vino koje savršeno ide uz odre\u0111eni obrok. <\/p>\n
Koristimo sli\u010dan pristup i materijale koje i priroda koristi za \u010dulo mirisa – ka\u017ee Seung-Vuk Li, profesor bioin\u017eenjeringa na Kalifornijskom univerzitetu Berkli, jedan od autora nedavno objavljene studije u kojoj se opisuje ova tehnologija. <\/p>\n
Nau\u010dnici su "inouz" stvorili tako što su jedan virus oblo\u017eili milijardama specijalizovanih proteina u razli\u010ditim kombinacijama. Svaki od ovih proteina, veoma nalik antitelima koja proizvodi ljudski odbrambeni sistem, prepoznaje razli\u010dite supstance kojima je izlo\u017een i odgovara na njih. Me\u0111u mnoštvom modifikovanih virusa nau\u010dnici su pronašli nekoliko koji prepoznaju TNT i ubacili su ih u bakterije. U ovim doma\u0107inima virusi su se replikovali, stvaraju\u0107i milione klonova osetljivih na TNT. Istra\u017eiva\u010di su zatim uzeli ove viruse-stra\u017eare i ubacili su ih u \u017eelatinozni hidrogel, koji mo\u017ee da se koristi za proveru prisustva eksploziva. Poma\u017ee i \u010dinjenica da virus mo\u017ee da zarazi samo bakterije, dok je za ljude bezopasan. Agencija za hranu i lekove ina\u010de je nedavno odobrila upotrebu sli\u010dnih virusa za ubijanje smrtonosnih bakterija, kao što je ešerihija koli u hrani. <\/p>\n
Mada i drugi raspolo\u017eivi senzori mogu da otkriju \u010ditav niz hemikalija, od eksploziva do onih koje su prisutne u pokvarenoj hrani, gotovo svi imaju problem – veliki broj la\u017enih pozitivnih reakcija zbog \u010dega se "alarm" oglašava i kada nema problema. To umnogome ograni\u010dava njihovu upotrebu. "Inouz" je, me\u0111utim, selektivniji, što ga \u010dini preciznijim te izaziva manje la\u017enih uzbuna. <\/p>\n
Istra\u017eiva\u010di konstatuju da bi se ovaj pronalazak mogao koristiti i za "obi\u010dnije" zadatke, kao što su uskla\u0111ivanje hrane i vina ili otkrivanje prisustva kikirikija u namirnicama za decu koju bi alergija na kikiriki mogla da ubije. Vino, eksplozivi i kikiriki sadr\u017ee isparljive organske komponente, koje se stalno osloba\u0111aju u vazduh. Naši nosevi, kao i "inouz", detektuju njihovo prisustvo. Sve što osloba\u0111a isparljive organske komponente – drugim re\u010dima, sve što ima miris – "inouz" bi teorijski mogao da detektuje. Nacionalna bezbednost je, me\u0111utim, na prvom mestu. <\/p>\n
Tomas Tandet, nau\u010dnik iz Nacionalne laboratorije Ouk Rid\u017e koja razvija minijaturne senzore za otkrivanje eksploziva, procenjuje da \u0107e se kroz dve, tri godine ova tehnologija na\u0107i u širokoj upotrebi.<\/p>\n
– Uvo\u0111enje u upotrebu jeftinih senzora koji se mogu masovno proizvoditi znatno \u0107e smanjiti pretnju od terorizma. U ovom trenutku teroristi imaju ogromnu ekonomsku prednost – ka\u017ee Tandet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pronalazak nazvan "inouz" (eNose) ozbiljno preti da preotme posao vojnim i policijskim psima obu\u010denim da otkriju eksploziv. Iako \u0107e najverovatnije prvo biti iskoriš\u0107en za zaštitu vojnika i identifikovanje terorista, mo\u0107i \u0107e da se upotrebi i kao sredstvo koje mo\u017ee da "namiriše" alergene ili da gurmanima pomogne da odaberu vino koje savršeno ide uz odre\u0111eni obrok. <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-49424","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-svastara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49424","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=49424"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49424\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=49424"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=49424"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=49424"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}