Luksemburško selo Šengen vjerovatno je najpoznatije selo u Evropi, a i u svijetu. U tom selu su 14. juna 1985. godine pet zemalja Francuska, Njema\u010dka, Belgija, Holandija i Luksemburg potpisale Sporazum o ukidanju kontrola na unutrašnjim granicama.<\/p>\n
Pi\u0161e: Tadej Labernik<\/strong><\/em><\/p>\n Pre nekoliko sati, u pono\u0107 izme\u0111u \u010detvrtka i petka teritorij šengena proširen je na devet zemalja \u010dlanica Evropske unije. Granice padaju. Nema više rampi na Ferneti\u010dima i Šentilju, nema više policije, ni carinika. Niko više ne pita ko ste i gde idete, ni šta morate da prijavite za carinu. Zapravo, uspostavljeno je prirodno stanje. Jer niko ne voli granice. U isto vreme na slovena\u010dko – hrvatskoj granici uspostavlja se vanjska granica Evropske unije. Sa svim mehanizmima tako neprijatnima poštenom \u010doveku, koji samo \u017eeli mogu\u0107nost da, ako ho\u0107e, slobodno putuje i vra\u0107a se ku\u0107i.<\/p>\n Kada stojim u beskona\u010dnoj koloni kamiona i auta na mostovima preko Save maštam o Renu, rijeci istorijskih nesporazuma izme\u0111u Francuske i Nema\u010dke. I danas ova reka mirno te\u010de, a mostovi su široki i saobra\u0107aj te\u010de nesmetano.<\/p>\n Verovatno \u0107e o tome maštati hiljade ljudi koji u ove prazni\u010dne dane kre\u0107u iz Unije ku\u0107ama u Bosni i Hercegovini, Srbiji… Premoreni policajci i carinici na jednoj i drugoj strani granica postavlja\u0107e im uvek jednaka pitanja. A oni \u0107e razmišljat kada \u0107e videti svoje i da li su mo\u017eda preterivali sa poklonima, pa \u0107e morati pla\u0107ati i carinu od svojih teško zara\u0111enih para.<\/p>\n Na sve ove ljude se prise\u0107am kada na granici Slovenije sa Italijom, Austrijom i Ma\u0111arskom slave pad granica. Odlutam u našu zajedni\u010dku istoriju i na propuštene prilike zajedni\u010dkih racionalnih dogovora koji bi omogu\u0107ili, mo\u017eda, i slavlje \u010ditavog regiona. Da li zemlje tog dela Evrope, kojem su globalni stratezi dali ime zapadni Balkan, shva\u0107aju osnovnu realnost današnje Evrope? A to je rušenje granica i fizi\u010dkih, a i onih u glavama pojedinaca. Radi se, naime, samo o pravilima, koja su motivisana civilizacijski, a ne birokratski. Naravno da armija evrobirokratije ponekad zaboravi da ne postoji sama po sebi, ve\u0107 da opslu\u017euje evropske gra\u0111ane i da od njih izabrana politika odre\u0111uje pravila evropskog su\u017eivota.<\/p>\n Danas kada Bosna i Hercegovina ipak otvara prave teme svoje budu\u0107nosti putem dijaloga i kompromisa, \u010dini se da ostaje Kosovo još najdelikatnija ta\u010dka ne samo evropske, ve\u0107 i globalne perspektive. Da li je argument me\u0111unarodnog prava dovoljno jak? Ili se ipak me\u0111unarodno pravo menja politi\u010dkim odlukama, po principu – iznimci potvr\u0111uju pravilo. Uprkos osnovnim civilizacijskim vrednostima Evrope – poštovanju ljudskih prava.<\/p>\n Kada je Slovenija posle Prvog svetskog rata izgubila deo Koruške i \u010ditavu Primorsku, tamošnjim Slovencima konstantno su kršena osnovna ljudska i nacionalna prava. Sve do danas. A i danas. Pre neki dan Slovencima u Italiji podeljene su li\u010dne karte na kojima su napisi, pored italijanskog i na slovena\u010dkom. Ali najsitnijim slovima. Ve\u010d decenijama sli\u010dne li\u010dne karte za Nemce u Ju\u017enom Tirolu štampane su na italijanskom i nema\u010dkom istim velikim slovima.<\/p>\n Pad granica samo je po\u010detak pri\u010de o padu granica u glavama pojedinaca i kolektiviteta.<\/p>\n Nezavisne Novine<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Luksemburško selo Šengen vjerovatno je najpoznatije selo u Evropi, a i u svijetu. U tom selu su 14. juna 1985. godine pet zemalja Francuska, Njema\u010dka, Belgija, Holandija i Luksemburg potpisale Sporazum o ukidanju kontrola na unutrašnjim granicama.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-46520","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-drugi-pisu"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/46520","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=46520"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/46520\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=46520"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=46520"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=46520"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}