Posjete istom ljekaru op\u0161te prakse kroz period od najmanje 15 godina smanjuju mogu\u0107nost smrti kroz sljede\u0107ih 12 mjeseci za \u010detvrtinu, u pore\u0111enju s ljudima koji poznaju ljekara kra\u0107e od godinu dana, pokazalo je veliko istra\u017eivanje.<\/p>\n
Izgradnja dugotrajnog odnosa s ljekarom smanjuje rizik od hospitalizacije zbog nekoliko bolesti, uklju\u010duju\u0107i bolesti srca i dijabetes, otkrilo je istra\u017eivanje objavljeno nedavno u britanskom \u010dasopisu Private Practice.<\/p>\n
Pacijenti koji su imali istog ljekara op\u0161te prakse 15 ili vi\u0161e godina imali su 30 odsto manju vjerovatno\u0107u da \u0107e im trebati zdravstvene usluge izvan radnog vremena, a 28 odsto je manje vjerovatno da \u0107e biti primljeni u bolnicu. Prednosti se pove\u0107avaju \u0161to du\u017ee pacijent poznaje svog ljekara, tvrde norve\u0161ki nau\u010dnici koji stoje iza istra\u017eivanja.<\/p>\n
“Ako napustite ljekara op\u0161te prakse kojeg ste imali vi\u0161e od 15 godina, rizik od potrebe za prijemom u bolnicu ili smrti znatno se pove\u0107ava sljede\u0107e godine”, tuma\u010di profesorka Hogne Sandvik sa Univerziteta u Bergenu.<\/p>\n
Stru\u010dnjaci vjeruju da bi razlog mogao biti taj \u0161to pacijenti izgra\u0111uju povjerenje s jednim ljekarom op\u0161te prakse, ne moraju da ponavljaju svoju pri\u010du, osje\u0107aju se sigurno u razgovoru s istim ljekarom i lak\u0161e se snalaze u zdravstvenom sistemu.<\/p>\n
Nova studija temelji se na podacima oko pet miliona pacijenata u Norve\u0161koj. Istra\u017eiva\u010di su analizirali koliko su dugo pacijenti bili prijavljeni kod istog ljekara op\u0161te prakse, upore\u0111uju\u0107i to sa stopom prijema u bolnicu i smrtnih slu\u010dajeva u 2018. godini.(Izvor:Index.hr)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pacijenti koji su imali istog ljekara op\u0161te prakse 15 ili vi\u0161e godina imali su 30 odsto manju vjerovatno\u0107u da \u0107e im trebati zdravstvene usluge izvan radnog vremena,<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":273920,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-329728","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-svastara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/329728","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=329728"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/329728\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":329729,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/329728\/revisions\/329729"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media\/273920"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=329728"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=329728"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=329728"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}