Koncept vremena je jednostavno iluzija koju sa\u010dinjavaju ljudska sjec\u0301anja, sve \u0161to se ikada desilo doga\u0111a se upravo sada.<\/p>\n
To je teorija grupe uva\u017eenih fizi\u010dara koji imaju za cilj da razrije\u0161e jednu od misterija univerzuma.<\/p>\n
Vec\u0301ina ljudi uop\u0161te ne razmatra koncept vremena, ali u zakonima fizike nema ni\u010dega \u0161to bi moglo da doka\u017ee da bi ono trebalo da se kre\u0107e u pravcu koji poznajemo.<\/p>\n
Zakoni fizike su simetri\u010dni, \u0161to zna\u010di da bi se vrijeme lako moglo kretati unazad dok se krec\u0301e naprijed.<\/p>\n
Zapravo neke pristalice teorije \u2018Velikog sa\u017eimanja\u2019 ka\u017eu da c\u0301e vrijeme krenuti unazad kada univerzum prestane da se \u0161iri i po\u010dne da se vra\u0107a u sebe.<\/p>\n
Ova zagonetka o tome za\u0161to smatramo da se vrijeme kre\u0107e naprijed natjerala je nau\u010dnike da se zapitaju.<\/p>\n
Neizbje\u017eno je da su neki zaklju\u010dili da je vrijeme jednostavno ljudski konstrukt.<\/p>\n
Oni tvrde da postoji ‘blok univerzuma ‘ gdje su vrijeme i prostor povezani, ina\u010de poznat kao prostor-vrijeme.<\/p>\n
Teorija koja je potkrijepljena Ajn\u0161tajnovom teorijom relativiteta ka\u017ee da su prostor i vrijeme dio \u010detvorodimenzionalne strukture u kojoj sve \u0161to se dogodilo ima svoje koordinate u vremenu i prostoru.<\/p>\n
To bi omoguc\u0301ilo da sve bude ‘stvarno’ u smislu da je pro\u0161lost, pa \u010dak i buduc\u0301nost, jo\u0161 uvijek prisutna u prostoru i vremenu – \u0161to sve \u010dini jednako va\u017enim kao i sada\u0161njost.<\/p>\n
Fizi\u010dar Tehnolo\u0161kog instituta iz Masa\u010dusetsa Maks Tegmark rekao je za space.com: “Na\u0161u stvarnost mo\u017eemo prikazati ili kao trodimenzionalno mjesto gdje se stvari de\u0161avaju tokom vremena, ili kao \u010detvorodimenzionalno mjesto gdje se ni\u0161ta ne de\u0161ava [‘blok univerzuma’] – i ako je zaista u pitanju ovo drugo, onda promjena zaista jeste iluzija, jer se ni\u0161ta ne mijenja, sve je naprosto tu – pro\u0161lost, sada\u0161njost, buduc\u0301nost\u2026<\/p>\n
Jedino \u010dega sam svjestan je trenutno stanje mog mozga. Jedini razlog zbog kojeg se osjec\u0301am kao da imam pro\u0161lost je taj \u0161to moj mozak posjjeduje sec\u0301anja”.<\/p>\n
D\u017eulijan Barbur, britanski fizi\u010dar, koji je autor nekoliko knjiga na temu vremena, sve opisuje kao niz “sada\u0161njosti”:<\/p>\n
“Dok \u017eivimo, izgleda da se krec\u0301emo kroz niz sada\u0161njosti, pitanje je \u0161ta one predstavljaju?<\/p>\n
Mo\u017eete to da zamislite kao pejza\u017e ili zemlju. Svaka ta\u010dka u ovoj zemlji je sada\u0161njost, a zemlju nazivam Platonijom, jer je bezvremenska i stvorena savr\u0161enim matemati\u010dkim pravilima\u201d, ka\u017ee Barbur.<\/p>\n
On dodaje da je ono \u0161to do\u017eivljavamo kao pro\u0161lost jednostavno iluzija koja se formirala u na\u0161em mozgu.<\/p>\n
“Jedini dokaz koji ste imali o pro\u0161loj nedjelji je va\u0161e sjec\u0301anje. Ali sjec\u0301anje sada dolazi iz stabilne strukture neurona u va\u0161em mozgu.<\/p>\n
Jedini dokaz o pro\u0161losti Zemlje su kamenje i fosili. Ali to su samo stabilne strukture u obliku rasporeda minerala koje ispitujemo u sada\u0161njosti.<\/p>\n
Poenta je u tome \u0161to jedino \u0161to imamo jesu ovi zapisi i \u0161to ih imamo samo u ovoj sada\u0161njosti”, ka\u017ee Barbur.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Neki fizi\u010dari ka\u017eu da se sve doga\u0111a istovremeno, prenosi Sott.net<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":283542,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-283541","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-svastara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/283541","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=283541"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/283541\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":283543,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/283541\/revisions\/283543"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media\/283542"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=283541"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=283541"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=283541"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}