{"id":272668,"date":"2019-09-01T11:20:51","date_gmt":"2019-09-01T09:20:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pcnen.com\/portal\/?p=272668"},"modified":"2019-09-01T11:21:48","modified_gmt":"2019-09-01T09:21:48","slug":"ruski-doktor-hitno-prestanite-da-jedete-hleb-sa-kvascem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/2019\/09\/01\/ruski-doktor-hitno-prestanite-da-jedete-hleb-sa-kvascem\/","title":{"rendered":"Ruski doktor: Hitno prestanite da jedete hleb sa kvascem"},"content":{"rendered":"

Ljekar naturopata Viktor Hru\u0161\u010dov, autor knjige o podmla\u0111ivanju odgovaraju\u0107om ishranom, smatra da je jedan od ve\u0107ih problema dana\u0161njice \u2013 hljeb. Svi znamo da hljeb nije isti \u201ckao nekada\u201d i da je p\u0161enica u me\u0111uvremenu \u201cprobrana\u201d tako da je u zrnima sve vi\u0161e glutena. Ali \u2013 nije to jedini problem.<\/p>\n

Evo \u0161ta ka\u017ee Hru\u0161\u010dov:\u201dIsklju\u010dio sam iz svoje ishrane (i ishrane svojih pacijenata) savremeni hljeb. Stvar je u tome da, ako jedemo hljeb sa kvascem, kvasac dospijeva u na\u0161u krv, po\u010dinje da se razmno\u017eava, konzumira na\u0161e vitamine, mikroelemente, bjelan\u010devine. Istovremeno, on lu\u010di produkte svog \u017eivljenja: toksine. Odnosno, kvasac parazitira u na\u0161em organizmu. I zato moderni hljeb smatram jednim od najgorih izuma \u010dovje\u010danstva\u201c.<\/p>\n

\"\"On navodi da kvasac prilikom pe\u010denja ulazi u \u201ckapsule\u201d od glutena, a u crijevima se osloba\u0111a, o\u0161te\u0107uje sluzoko\u017eu i naru\u0161ava normalnu mikrofoloru crijeva. \u201c\u0160tavi\u0161e, on ne parazitira samo u crijevima, ve\u0107 \u017eivi i u krvnoj plazmi, i slobodno se razmno\u017eava. Ovo se mo\u017ee zavr\u0161iti razli\u010ditim vidovima intoksikacije, gljivi\u010dnim oboljenjima, naru\u0161avanjem imuniteta, \u0161to mo\u017ee voditi mnogim hroni\u010dnim bolestima i tumornim procesima. \u010cak i ako prestanemo da jedemo moderan hljeb sa kvasecem \u2013 tek nakon pet godina ne\u0107e vi\u0161e biti \u0107elija kvasca u u krvnoj plazmi\u201d.<\/p>\n

Za\u0161to je (dana\u0161nji) kvasac toliko poguban? \u201cDo \u010detrdesetih godina 20. vijeka kori\u0161\u0107eni su kvasci sasvim drugog tipa. Oni nisu bili antagonisti ljudske simbioti\u010dke mikroflore, odnosno, nisu ubijali korisne bakterije koje \u017eive u debelom crijevu, ali testo se dizalo 24 sata, \u0161to nije odgovaralo pekarima. Da bi intenzivirali proizvodni proces, po\u010deli su da koriste kvasce sasvim druge vrste, koji se zvani\u010dno smatraju (to je otvorena informacija) \u201cuslovno patogenim mikroorganizmima\u201d, tj. takvim koji izazivaju bolesti pri odre\u0111enim uslovima. U pitanju su takozvani termofilni kvasci, sa kojima testo naraste za samo sat vremena\u201d.<\/p>\n

Hru\u0161lov nastavlja obja\u0161njenje: Termofilni kvasci, koji se danas koriste u pekarstvu, jesu antagonisti simbioti\u010dke mikroflore \u010doveka. To zna\u010di da njihovo djelovanje u debelom crijevu ubija mikrobe koji ina\u010de proizvode vitamine, esencijalne aminokiseline, korisne biolo\u0161ki aktivne supstance, i potrebni su u ljudskom tijelu za normalno funkcionisanje, tj. za zdravlje. Postoji oko 500 vrsta kvasnih gljivica, a me\u0111u najopasnije za \u010dovjeka spada njih 30. Poslednjih godina od gljivi\u010dnih infekcija boluju skoro svi, pri \u010demu se one ne lije\u010de apotekarskim lijekovima. Po razli\u010ditim procenama, rasprostranjenost mikoza obuhvata 80 posto odraslog stanovni\u0161tva i 95 posto djece. U posljednjih nekoliko godina do\u0161lo je do trenda pove\u0107anja u\u010destalosti gljivi\u010dnih infekcija ne samo kod odraslih, ve\u0107 i i kod djece, a posebno onih slo\u017eenih, sistemskih gljivi\u010dnih infekcija.<\/p>\n

vecernjenovosti.rs<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kvasac dospijeva u krv, po\u010dinje da se razmno\u017eava, konzumira na\u0161e vitamine, mikroelemente, bjelan\u010devine i lu\u010di produkte svog \u017eivljenja: toksine<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":123520,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-272668","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-svastara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/272668","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=272668"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/272668\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media\/123520"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=272668"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=272668"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=272668"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}