{"id":208777,"date":"2016-07-08T07:00:55","date_gmt":"2016-07-08T05:00:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pcnen.com\/portal\/?p=208777"},"modified":"2016-07-07T12:21:00","modified_gmt":"2016-07-07T10:21:00","slug":"multitasking-iscrpljuje-mozak-i-tijelo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/2016\/07\/08\/multitasking-iscrpljuje-mozak-i-tijelo\/","title":{"rendered":"Multitasking iscrpljuje mozak i tijelo"},"content":{"rendered":"

\"kompjuter,<\/a>Prebacivanje s jednog zadatka na drugi rezultira stresom, a osobe koje su sklone neuroti\u010dnosti, impulsivnosti i podlo\u017ene su stresu \u010de\u0161\u0107e pribjegavaju ovakvom pona\u0161anju od ostalih.<\/p>\n

U poku\u0161aju ‘multitaskinga’ zapravo ne obavljamo istodovremeno vi\u0161e poslova, ve\u0107 se samo vrlo brzo prebacujemo s jedne aktivnosti na drugu, a to ‘prebacivanje’ jako iscrpljuje, jer nam tro\u0161i oksigeniranu glukozu iz mozga, koriste\u0107i isto gorivo koje nam je potrebno da bismo se fokusirali na zadatak. <\/p>\n

“Prebacivanje s jednog zadatka na drugi nas iscrpljuje, tro\u0161i… i na kraju se umorimo puno br\u017ee nego da smo pa\u017enju usmjerili na samo jednu stvar”, objasnjava McGill, Daniel Levitin, profesor bihevioralne neuronauke na montrealskom univerzitetu. <\/p>\n

“U nastojanju da obave \u0161to vi\u0161e stvari istodovremeno, ljudi konzumiraju vi\u0161e hrane i vi\u0161e kofeina, a \u010desto nam ne treba taj kofein ve\u0107 samo pauza. Ako se ne odmarate u redovnim vremenskim razdobljima, odnosno svakih par sati, va\u0161 mozak ne\u0107e imati nikakve koristi od dodatne \u0161olje kafe”, ka\u017ee Levitin.
\nOn je napomenuo da su istra\u017eivanja pokazala da su osobe koje prave petnaestminutne pauze nakon dva sata rada puno produktivnije. <\/p>\n

Profesor Levitin upozorava, me\u0111utim, da te pauze moraju mislima omogu\u0107iti da ‘odlutaju’, bez obzira na to \u0161to osoba radi – pje\u0161a\u010di, zuri kroz prozor, slu\u0161a muziku ili \u010dita.<\/p>\n

“Svako mislima odluta na neki svoj na\u010din. Ali surfovanje Facebookom definitivno nije jedan od njih”, ka\u017ee Levitin. On upozorava da dru\u0161tvene mre\u017ee samo jo\u0161 vi\u0161e odvra\u0107aju pa\u017enju dok se pogledom prelije\u0107e s jednoga sadr\u017eaja na drugi. <\/p>\n

Nakon \u0161to vas neko prekine u poslu, obi\u010dno su potrebna 23 minuta i 15 sekundi da se ponovno koncentri\u0161ete na zadatak, a ve\u0107ina ljudi u tom periodu naj\u010de\u0161\u0107e obavi jo\u0161 bar dva \u2018posli\u0107a\u2019 prije nego \u0161to ‘se vrati’ prvobitnom poslu, otkrila je Gloria Mark, profesorica kalifornijskog univerziteta u Irvineu.<\/p>\n

Profesor psihologije na kalifornijskom univerzitetu u San Diegu, Hal Pashler skre\u0107e pa\u017enju na to da nijesu svi poku\u0161aju istovremenog obavljanja vi\u0161e poslova nu\u017eno lo\u0161i i iscrpljuju\u0107i. <\/p>\n

“Primjera radi, ako ste stavili ve\u0161 u ma\u0161inu za pranje, istovremeno \u010ditanje knjige ne\u0107e opteretiti va\u0161 mozak niti vas iscrpljivati. No, ako istovremeno odlu\u010dite da obavljate dva zahtjevna posla, produktivnost \u0107e biti smanjena. Nemogu\u0107e je uspje\u0161no paralelno obavljati dvije zahtjevne, pa \u010dak i dvije jednostavne zada\u0107e”, ka\u017ee profesor Pashler. <\/p>\n

Multitasking stvara dopamin-zavisnost povratnu spregu, efikasno nagra\u0111uju\u0107i mozak, a to rezultira gubljenjem fokusa i stalnim tra\u017eenjem spoljne stimulacije. (Izvor: Poslovni dnevnik)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Prebacivanje s jednog zadatka na drugi rezultira stresom, a osobe koje su sklone neuroti\u010dnosti, impulsivnosti i podlo\u017ene su stresu \u010de\u0161\u0107e pribjegavaju ovakvom pona\u0161anju od ostalih. U poku\u0161aju ‘multitaskinga’ zapravo ne obavljamo istodovremeno vi\u0161e poslova, ve\u0107 se samo vrlo brzo prebacujemo s jedne aktivnosti na drugu, a to ‘prebacivanje’ jako iscrpljuje, jer nam tro\u0161i oksigeniranu glukozu […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-208777","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-svastara"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/208777","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=208777"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/208777\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=208777"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=208777"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pcnen.com\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=208777"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}