Koalicija

„Abazović odbio Bečićev poziv za formiranje Građanskog bloka“ – naslov je današnjeg teksta u Vijestima. U tekstu se navode razlozi zbog kojih, „prema pouzdanim saznanjima Vijesti“, koalicija nije dogovorena.

Od početka protesta povodom afere „Koverat“, sagledavanjem stvari unutar opozicije iz prve ruke (dogovori, pregovori, sastanci), takva koalicija mi se činila logičnom, prirodnom, alternativnom, mogu reći nephodnom. Smatrao sam da bi ona mogla biti stožer buduće velike opštegrađanske koalicije kojoj bi se pridruživale i druge manje partije, udruženja, pojedinci i nestranačke ličnosti. Najveću i najiskreniju podršku protestima, bez ikakvih uslovljavanja, dale su, po mom mišljenju, upravo ove dvije partije. U svakom momentu, lično sam imao slobodu da im se obratim za bilo koju vrstu pomoći u vezi protesta. I dobijem je istog časa.

Za naše političke (ne)prilike, fascinirala me je organizovanost Demokrata, ozbiljnost, brzina odgovora na zahtjeve, ljudstvo koje bi okupili u tren. Ali je tu bilo i neke, za moje poimanje, odviše vojničke discipline, iako nekad neophodne. Za razliku od Demokrata, URA ima onu širinu, neobaveznost i za partijsko ustrojstvo nekarakterističnu labavost, koja fali Demokratama. Cijena toga je ni približna organizovanost kakvu imaju Demokrate. Izvanredna dopuna jednih drugim, rekao bih.

Demokratama se spočitava da su im članstvo i simpatizeri dominantno prosrpske orjentacije, URI je članstvo dominantno procrngorsko, uz izraženu manjinsku zastupljenost. I jedni i drugi su, po mom mišljenju, napravili dovoljan otklon od ekstremnog srpstva, odnosno ekstremnog crnogorstva.  To je još jedan dobar osnov da ove dvije partije budu stožer istinskog i velikog građanskog bloka koji bi se stalno širio.

I Demokrate i URA su u stalnom i principijelnom bojkotu parlamenta zbog nelegitimnih izbora, što je zahtjev i želja skoro svih opozicionih glasača. Skoro sam siguran da bi takav blok bio spreman,  odlučan i nepopustljiv u bojkotu narednih izbora, te za jaku vanistitucionalnu borbu i otpor, ako se ne ispune osnovni uslovi  iz Sporazuma o budućnosti. Vlast bi, najzad, naspram sebe imala respektabilnu snagu koju ne bi mogla pecati po pitanjima nacije, crkve, zastave, himne i sličnih kukavičjih jaja. I snagu koja bi vlast mogla da uslovljava ispunjenjem uslova za učešće na narednim izborima, na primjer.  Opredjeljenje ovih partija za evropske vijednosti i integracije je nesporno i neupitno, te bi takav savez, siguran sam, ubrzo dobio punu podršku međunarodnih faktora.

Stvaranje jakog opšetgrađanskog bloka je jedna od poslednjih šansi za Crnu Goru. Za takav projekat treba žrtvovati dio ličnih, parcijalnih i partijskih interesa, pokazati širinu, volju i želju, kako bi se svima povratila nada makar. Broj poslaničkih mandata partija i mjesto na listi ne može i ne smije biti prepreka za tako nešto. Koalicija ili blok morala bi uključiti i nekoliko respektabilnih nestranačkih ličnosti. Čak bi nosilac liste, mišljenja sam, trebao biti nestranačka ličnost, a drugi i treći na listi bi trebali biti Bećić i Abazović.

Kakva bi tek to poruka bila!?

Dužnost svih nas, u tom slučaju je, da svim snagama i kapacitetima podržimo takvu koaliciju ili blok, a ne da sjedimo sa strane, mudrujemo i djelimo savjete iz svojih fotelja.

Objavio/la na 10:56. Objavljeno u Blog. Možete pratiti sve odgovore na ovaj post kroz RSS 2.0. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Morate biti ulogovani da bi komentarisali Logujte se

© 2000 - 2019 PCNEN. All Rights Reserved. Log in

-