Naučnici: Mikroplastika se vazduhom prenosi i do 100 kilometara

Čestice plastike vazduhom mogu da putuju i do sto kilometara od njihovog izvora, ustanovili su naučnici pošto su ih otkrili na najvišim planinskim vrhovima, poput francuskih Pirineja.

Od ranije se zna da mikroplastika može da stigne do okeana putujući rijekama, ali novo istraživanje upućuje na to da se plastični otpad prenosi i atmosferom, što znači da je mikroplastika prisutna i u vazduhu koji udišemo, prenosi Independent.

Mikroplastika je zajednički naziv za komadiće plastičnog otpada, poput mikrovlakana iz odjeće ili mikrogranula koje zagađuju životnu sredinu. Predstavlja veliku prijetnju morskoj flori i fauni, a pronađena je u rijekama, okeanima i arktičkim regijama.

Glavna vrsta plastike u prašini koja pada na zemlju je polistiren. Koristi se u ambalaži za pakovanje i ne uspijeva da se u potpunosti reciklira. Druga opasna mikroplastika je polietilen koji se koristi za proizvodnju plastičnih boca i kesa, prenosi Hina.

Naučnica Deoni Alen i njene kolege u nekoliko su navrata prikupljali primjerke suvog i vlažnog atmosferskog otpada, mjereći svakodnevno, za potrebe studije objavljene u časopisu Nature Geoscience, brzinu taloženja mikroplastike u odnosu od 365 čestica po kvadratnom metru.

Pomoću atmosferske simulacije onečišćenja, ustanovili su da je plastični otpad putovao atmosferom i do stotinu kilometara od njegovog izvora.

Ekotoksikolog iz Centra za ekologiju i hidrologiju Alis Horton rekla je da su koncentracije mikroplastike “bile uporedive s koncentracijama čestica plastike u urbanim sredinama”.

“Ovo je prva studija koja nam pruža uvid u konkretne dokaze toga da mikroplastika do udaljenih područja stiže vazduhom, što nam olakšava razumijevanje načina na koje čestice plastike stižu tako daleko širom svijeta”, kazala je Horton.

“S obzirom na naša saznanja, mnoge udaljene regije više ne predstavljaju netaknutu prirodu, kako smo do sada vjerovali”, dodala je.

Sićušne čestice polimera, manje od pet milimetara, otkrivene su nataložene na pustim područjima Pirineja na špansko-francuskoj granici.

“Mogli bismo reći da ovakve čestice plastike ne udišemo samo u gradovima jer mogu putovati jako daleko od svog izvora. Mislim da na našoj planeti nema organizma koji je imun na njih”, kaže Stiv Alen sa Univerziteta Stratklajd koji je učestvovao u istraživanju.

Uzorci mikroplastike prikupljani su na meteorološkoj stanici Bernaduza, 6,5 km udaljenoj od najbližeg sela i oko 120 km od Tuluza.

Stručnjaci zaposleni u industriji proizvodnje plastike kažu da se globalno tokom 2016. godine proizvelo oko 335 miliona tona plastike. Evropa godišnje proizvodi 60 miliona tona plastike. Od toga se 27,1 tonu reciklira, spaljuje ili deponuje, oko 10 odsto završi u okeanima, a o tome gdje završi ostatak, nema podataka.

Početkom godine EU je najavila planove o zabrani upotrebe 90 odsto mikroplastike koja se obično dodaje u razne proizvode. Cilj takvog poteza je da se u narednih 20 godina zagađenje plastičnim otpadom smanji za 400.000 tona.

Objavio/la na 13:20. Objavljeno u Vijesti. Možete pratiti sve odgovore na ovaj post kroz RSS 2.0. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Morate biti ulogovani da bi komentarisali Logujte se

© 2000 - 2019 PCNEN. All Rights Reserved. Log in

-