PUTIN

Svaka sličnost je slučajna ( bar na prvi pogled ) 

Piše: Dragan D. Dragović

Čitam u novinama da je istraživanje, koje je sproveo ruski Centar za istraživanje javnog mnjenja, pokazalo da je povjerenje u ruskog predsjednika Vladimira Putina palo za 32 %, što predstavlja najniži stepen povjerenja još od 2006. godine.

Nije ništa novo da u bilo kojem društvu ( a naročito autokratskom) uvijek postoji ” jezgro” onih pristalica koji ( bezpogovorno ) slijede politiku svoga lidera. Procenat tzv. ” tvrdog jezgra ” se kreće negdje oko 20 %. Ponekad on i padne ispod toga, a kad se to desi, onda ključnu ulogu ima ” ljudski ” faktor,  a ne ” politički ” ( slučaj Čaušesku = gramzivost, halapljivost  i nehumanost, ili slučaj Jeljcina = pijanstvo ). U toku  svoje “dugovječne ” vladavine, obavezno se dešava da su lideri okruženi isključivo svojim ljudima. Pod njihovim uticajem,  a vjerujući u priče tog uskog kruga njihovih pristalica, sami ti lideri (potpuno isključeni iz realnog života) počinju da umišljaju da su oni zaista nezamjenljivi;  za njih tada postaje sasvim prirodno da njihova vladavina mora da traje doživotno, jer nema, kako kažu, ama baš nikoga ko bi mogao da ih zamijeni. Taj krug  “klimoglavaca” (isključivo radi svojih ličnih interesa), uz izuzetno jaku podršku državnih javnih medija i propagandne mašinerije, ne dozvoljavaju da se bilo koja objektivna misao  “probije”  do lidera, i tako, držeći ga “pod sedmostrukim obručom”, vremenom sužavaju taj krug – koji se postepeno, i sigurno pretvara u “tamnicu” tog lidera. “Prvi krug do lidera- tzv. Gebels krug” strogo određuje i dozira samo one informacije (obično lažne i izkonstruisane)  koje može  i smije da čuje lider.

Mali je broj lidera koji su imali tu privilegiju ( slučaj Staljina, Kastra i dr.) da prožive svoj autokratski život čvrsto uvjereni u svoju veličinu i genijalnost. Obično se njihov liderski život (Musolini, Čaušesku, Gadafi i dr.), završava svrgavanjem nasilnim putem i svirepim ubistvima od tog istog naroda koji ih je do juče kovao u zvijezde.

Putin je ( kao i drugi ” dugovječni ” lideri ) višeslojna ličnost; njegova vladavina se sastoji od – kako pozitivnih, tako i negativnih razdoblja upravljanja Rusijom. Prve godine njegove vladavine su bile izuzetno teške i zahtjevne. Većina Putinovih “fanova” i oficijelna propaganda i danas rasprostranjuju  informacije o tome da bi se Rusija bukvalno raspala da je i dalje ostao na vlasti Jeljcin,  i da umjesto njega (Na novu 2000 g. ) nije  došao Putin. Opozicija i mnogi ruski intelektualci smaraju da propast Rusije nije bio niti moguć, a još manje realan. Po njima, ko god da je ( od potencijalnih “prijemnika” ), a nakon ostavke Jeljcina,  došao da vlada Rusijom (recmo Jevgenije Primakov ), učinio bi da Rusija  “opstane”; taj period “ozdravljenja” bi sigurno izgledao drugačije, ali bi Rusija  svakako opstala; Sovjetski Savez je morao da se raspadne – jer je to bila istorijska neminovnost, ali Rusija ( kako kažu ) nikada.

U svakom slučaju ( bilo tako ili ovako ), Putinu treba odati priznanje za prve godine njegove vladavine, kada je ruskom narodu, a naročito ruskoj armiji i zaboravljenim ratnim veteranima podigao samopouzdanje – koje je bilo na najnižem mogućem nivou, i to upravo u vrijeme kada je Jeljcin dobrovoljno predao vlast Putinu. Činjenica je da je Putinu umnogome pogodovala izuzetno visoka cijena nafte ( čak i $150 za barel ; ovdje vrijedi napomenuti da se u vrijeme Jeljicna nafta prodavala za manje od  $ 14 za barel ). Cijena nafte,  kao  i cijena prirodnog gasa, su omogućavale Putinu da podigne standard stanovništva, opremi, naoruža armiju, i da uradi još mnoge, mnoge druge pozitivne stvari u Rusiji – koje je bilo značajno lakše realizovati sa tako ogromim novcem, kojim je – bez bilo čijeg uticaja i potpuno samostalno – raspolagao Putin. Opozicija, pak,  smatra da, zahvaljujući takvoj enormno visokoj cijeni nafte, nikada u istoriji Rusije nije bilo većeg blagostanja i boljeg vremene od toga, a ono je ( u  velikom dijelu ) bilo neiskorišćeno i proćerdano –  prvenstveno zbog Putinove samovolje i bahatosti.

Treba takođe dodati da je, u vrijeme Jeljcina, Rusija postala  članica G8; dakle, bila je u društvu najrazvijenijih država svijeta, što je, u spoljnim odnosima, značajno povećalo rejting Rusije. Kod kuće, Putin je krenuo da učvšćuje svoju vlast, i kao prvo, odmah je uklonio sve one oligarhe ( Hodorkovski, Berezovski, Gusinjski.. ) koji su htjeli da vladaju Rusijom “iza kulisa”, i koji su bili njegovi glasni kritičari. 

Opozicija kaže da je Putin samo sklonio “stare” oligarhe, a da je na njivo mjesto postavio svoje, zadržavši sve one oligarhe koji su bili lojalni njemu  i koji su se u potpunosti  povinovali njegovoj volji ( Deripaska, Abramovič, Potanjin, Prohorov, Usmanov, Alekperov, Veksler, Fridman…); isto tako, stvorio je novi ” krug ” oligarha  iz okruženja svojih najbližih drugova i prijatelja (Timčenko, Rotenberg  i dr. ). To prijateljstvo i drugarstvo datira još iz Putinove lenjingradske mladosti, a i kasnije, kada  je Putin postao zamjenik Anatolija Sobčaka – gradonačelnika Lenjingrada, kada je, kaže opozicija,  Putin “kurirao ” ( kontrolisao ) inostrane investicije u Lenjingradu, i baš tada je i stvorio priličan lični imetak, uglavnom svojim nečasnim radnjama i korupcijom ( od strane Simensa, Dresdner Banke..).

Opozicija dalje dodaje da se ama baš ništa ( finansijski ) u Rusiji značajno nije moglo ” oposliti “, a da u svemu Putin (bar  u finansijskom smislu ) nije  imao svoju “dolju” (udio ). Većina opozicionara smatra da je danas Putin najbogatiji čovjek na svijetu i da je njegovo bogatstvo veće od bogatstva vlasnika Amazona, Dzefa Bejzosa ( $ 150 milijardi ) –  koji se, inače zvanično smatra najbogatijom osobom na svijetu; Putin je legalizovao šemu “nesmjenjivosti ” vlasti ( Putin – Medvedev: predsjednik, premijer i tako u krug ); iako je svima jasno ko tamo “kosi, a ko vodu nosi”.

U Rusiji  kruži anegdota, u kojoj majka Medvedeva sa ponosom priča svojoj dobroj prijateljici kako se “njen Dima” (Dmtrij  Medved) odlično snašao i sada trenutno radi kao predsjednik kod Putina, i izuzetno je zadovoljan svojim novim poslom.

Već odavno (od Krima ) Rusija više nije članica G8 i njoj su uvedene sankcije; standard života je značajno pao nakon te 2014. i danas je na relativnom niskom nivou. Srednja klasa se smanjuje i donji dio te (sada već bivše srednje klase) polako i neminovno prelazi u siromaštvo. Cijena nafte je pala za više od tri puta. Koliko do juče svi (ultra) bogati ljudi u Rusiji su obavezno slali svoje familije da žive na zapadu (prvenstveno u Londonu); kupovali su ogromne vile i zamkove, u kojima  su im žene i djeca živjeli, a oni (ultra bogati) su ostajali da rade i dalje u Rusji, jer jedino tamo su mogli i da rade svoj “biznis”. Rijetki su oni koji su uradili nešto značajnije (u poslovnom smislu) na Zapadu, iz razloga što je način njihovog poslovanja u Rusiji dijametralno suprotan vođenju “biznisa” na Zapadu.

Sa  sankcijama, pojavljuje se sve veći i veći problemi kod (ultra) bogatih i njihovih porodica. Primjer je Roman Abramovič, kome (i ako je vlasnlk velikog  Čelsija) Engleska  neće da produži vizu, zato što je državljanin Rusije,  i još više radi toga što je u veoma bliskim odnosima sa Putinom. Danas kada je Rusija “odsječena od ostalog zapadnog i bogatog svijeta”,  i kada se okreće Kini, Sjevernoj Koreji, Venecueli, Iranu… sve više i više pada i broj Putinovih podržavaoca. Oni se, naime, osjećaju prevarenim jer im je sve vrijeme obećavan Zapad,  a sad su dobili  Istok. Većina ruske inteligencije smatra da je Putin morao da  “siđe sa vlasti”  još  2012. godine. Da je to tada uradio, kažu, Putin bio ostao zapisan u istoriji Rusije kao veliki vladar i reformator; ovako se očekuje vrlo teška sudbina Rusije i još teža Putinova. Već uveliko počinje “lov na vještice”, tj.  traženje spoljašnjih i untutrašnjih neprijatelja,  i shodno tome – u svim redovima stanovništva –  počinje da vlada strah od sjutrašnjosti.

Ušlo se u fazu “paranoje poraza” – kaže opozicija.  Ovakvom vladavinom, kažu, to može ići do neke “ure” (tj. sve dok broj Putinovih pristalica ne padne ispod 20 %),  i tada će se neminovno na ulicama velikih gradova Rusije pojaviti sve veći i veći broj ljudi koji će tražiti ostavke Putina i njegove “komande”. To je neminovnost, kaže Aleksej Navaljni ( Putinov najžešći opozicionar i borac protiv velike korupcije, koja je već poodavno zahvatila sve visoko postavljene ljude u državi –  kao što je Medvedev, i oni iz  Putinovog najužeg kruga  ).

Neizvjesnost je ta koja najviše muči običan narod, ali ne i samo običan. I ultra bogati, kao i oligarsi  ( i  “stari i novi ” )  su na velikoj muci, jer njihove porodice moraju da se “vraćaju” nazad u Rusiju (od koje su se već odavno odvikli, a u međuvremenu privikli na zapadni stil života ). Rusija  više ne može da stoji iza njih na Zapadu, jer su joj te iste zapadne države uvele sankcije. Ultra bogati Rusi traže alterantivu šta da urade sa ogromnim  vilama, zamkovima, jahtama, i drugim  vrijednim  nekretninama koje su svojevremeno pokupovali na Zapadu. Sve češće im se blokiraju ogromni novci koje su prebacili u zapadne banke,  a “panamski i kiparski  papiri ” kao i papiri sa drugih “Djevičanskih ostrva” postaju sve više i sve češće  – transparentni  ( recimo, prilično neizvjesnom ruskom muzičaru Sergeju Rolduginu – inače Putinovom drugaru  iz djetinstva – pronađen  je račun u nekoj panamskoj banci, sa iznosom od  2.000 milona dolara; Navaljni kaže: da kojim slučajem Roldugin zarađuje 100.000 dolara godišnje ( što je apsolutno nemoguće ), njemu bi trebalo 20.000 godina “plodnoga rada”  da “napravi” te pare  – pod uslovom da ne troši ni jedan jedini cent).

Neizvjesnost je ta koja muči i Putina i razjeda njegov najuži krug pristalica, kod kojih se već osjeća unutrašnje trvenje i strah. Šta će se desiti sa Putinom (i sa Rusijom ), nikome još nije jasno; ima raznih verzija i sve one su vrlo negativne po Putina.  A običnom Rusu, uvjerena je opozicija,  samo još preostaje “ulica”, jer sve institucije sistema strogo konroliše Putin.

PS. 

Ustvari, svaka sličnost je namjerna

Objavio/la na 07:32. Objavljeno u Analize&Mišljenja. Možete pratiti sve odgovore na ovaj post kroz RSS 2.0. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Morate biti ulogovani da bi komentarisali Logujte se

© 2000 - 2019 PCNEN. All Rights Reserved. Log in

-